Балаш Азероглу
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Osman Sarıvəlliyə*Yenə bahar gəldi, isindi torpaq,
Kimdən öyrəndinEy şairin həmvətəni,Çox istərəm görəm səni.
Şəklin başım üstədirMənə məktub göndərib, zəng edərək uzaqdan,Soruşursan hər zaman:
Günahkar“Günahkar”.Nə ağır damğadır...
QaçqınlarOnlar üç nəfər idi,Vətən uğrunda vuruşan
FilBirinci cərgədə oturmuşuq sirkdəoğlumla qoşa.
Təbrizim mənimI**Başı Səhənd çalmalı,
Qartalın ölümüQartalı qoynuna elə aldı göl,Sanki bir ox düşüb suları dəldi.
Yağış nemətdirDünən şıdırğı yağış yağırdı,nənəm demiş:
İmtahanOğlum Araza*Bilirəm nə üçün yata bilmirsən,
“Əsəblərini qoru”Bəzən mənə deyirlərAsta danış, asta din.
Gizli-gizliŞair Səhəndə*Vüsal həsrətilə alışdım, yandım
Pəncərə önündə çinarPəncərəm önündə tək çinar,Yamyaşıl yarpaqları
Mənim şeir kitabımİlk şerimi yazandaElə bildim dünyanın
Şeyx Səfi küçəsiƏrdəbildə bir küçə var,Şeyx Səfi küçəsi.
Şəmsuvarlı ƏbiI**“İgid öləndə adı qalar”,
Məhəbbətlə qayıt gəlSən gedəli neçə vaxtdır,Saysam əgər
Nə yaxşı ki, bahar var...Bağda sarı yarpaqlarıHarayasa daşıyır bir qoca
Bu axşamBu axşam üzü qırçın-qırçın,Qumaş kimidir Xəzər.
Dənizlə payızda görüşdükDünən görüşünə getdim Xəzərin.Düşünürdüm yol boyu, –
Dodaqları qurumuşDodaqları qurumuşSusuz bir torpağam mən,
Xəzər, ay Xəzər...Sahili sarı qumluDalğası ağ Xəzərim.
Şeyx Səfi məqbərəsiQədim Ərdəbilin sinəsi üstdə,Günbəzi qızılı bir məqbərə var.
Niyar karvanıHələ oyanmamış günəş yuxudan,Yenicə boylanır üfüqdən səhər.
Vətən məhəbbətiMən hicranla dolu ömür sürmüşəm,Min əzab çəkmişəm, min qəm görmüşəm.
35 yaşımƏqrəb əqrəbə toxundu,qırmızı lent kəsildi elə bil.
Əsl şairMədinə Gülgünə*Sənin arzuların, hissin, ilhamın
NəğməBir nəğmə oxudu sevgilim dünən,Sanki sellər, sular başımdan aşdı.
Babamın ömrüSən ağlaya-ağlaya gəldin həyata,Gedərkən
İnamla yaşayıramİbrahim Topçubaşova*Sən mənə inam verdin