Ашуг Алескер · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Göz gözə baxanda məhəbbət ilə,Ciyər alışmağın nə damağı var!
OlacaqdıDedim, könül, içmə eşqin camını,İçsən, dünya sana dar olacaqdı.
OlmuşamƏləstü bürəbbüküm qalu bəladanMərdin mövlasına nökər olmuşam.
ÖldürürDərdim çoxdu, dindirməyin, həzarat!Məni bir alagöz ceyran öldürür.
SeçilmişXublar məclisinə güzar eylədim,Gördüm gözəllərin xası seçilmiş.
Sənəm, gəlSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Yaşıllı, zərbablı, allı Sənəm, gəl!
SənsənYüz iyirmi dörd min nəbi gəlibdi,Cəmi ənbiyanın ədədi sənsən.
Üzün bürüməA bimürvət, həsrətini çəkməkdənYetişmişəm cana, üzün bürümə!
Ay üzə, üzəAy nazənin, dərdin mənim canımıAz qalıb incəldə ay üzə, üzə.
Başa-başA bimürvət, həsrətini çəkməkdənİllər ilə xəstə düşdüm başa-baş.
Ha bular, bularSəba dost zülfünə şanə çəkəndə,Yayılar gərdənə ha bular, bular.
Nəs ağı beləZər-ziba xələti pünhan eylədin,Biçdirdin qəddimə nəs ağı belə.
Ay eylər qıj-qıjQeyz eyləyər, çən çəkilər dağlara,Qəhrindən yelləri ay eylər qıj-qıj.
AğaDar günümdə yetiş dada,Ya Şahi-Mərdan ağa!
Gözlə, gözlə sənSəyyadısan, tor qurubsan,Dağı gözlə, gözlə sən!
DeyinDəli Alının vəsfiniYazmışam dastana, – deyin!
GiləyəAriflər, qulaq asın,Deyim bir dastan Giləyə;
KimiDəli Alı bir sədd açıbŞah Abbas dövranı kimi;
Şah dağıAləmdə dastan olub səddin, sorağın, Şah dağı!Açılıb nərgiz, bənövşən, əcəbdi çağın, Şah dağı!
KəklikHəsrətini çəkə-çəkəDərdim yetdi yüzə, Kəklik!
Bu yerdə tapılmazYazıq aşıq, vermə ömrünü zaya,Qədirbilən can bu yerdə tapılmaz.
DüşərsənMəğrurluq eyləyib "ustadam" demə,Vaxt olar, bir yerdə dara düşərsan.
MəhəmmədÜç yolla piyada gəldim qapına,Olmadın dərdimin halı, Məhəmməd!
Olsun"Çəkildi" deməkdə sözün qələtdi,Kalamın özünə aşikar olsun.
Allahın adı iləİbtidada “əlif” – Allah,“Be” – birliyə dəlalətdi.
BəyistanDodağın qönçədi, dişlərin sədəf,Qaşların qüdrətdən qara, Bəyistan!
BəylərinArif məclisində vəsfin eylərəm,Var yanımda amanatı Bəylərin.
DüşmüşəmHərcayının, dilbilməzin ucundanDönə-dönə nə ziyana düşmüşəm.
ƏvəzdiGözəllər sultanı, ay Səlbi xanım,Sallanışın bir mahala əvəzdi.
GəlibdiAllahverdi neylər dünya malını,Vəsf edər Göyçəni – öz mahalını,