Физули · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Nalədəndir ney kimi avazeyi-eşqim bülənd,Nalə tərkin qılmazam ney tək kəsilsəm bənd-bənd.
Nə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyriNə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyri.Nə bulur şəmi yaqan kimsə ziyadən qeyri.
Nihali-sərvdir qəddin, qaşın nun ol nihal üzrəNihali-sərvdir qəddin, qaşın nun ol nihal üzrə,Misali-nöqteyi-nun xalın ol mişkin hilal üzrə.
Öylə rənadır, gülüm, sərvi-xuramanın səninÖylə rənadır, gülüm, sərvi-xuramanın səninKim, görən bir gəz olur, əlbəttə, heyranın sənin.
Vətənimdir vətənimdir vətənimdir vətənimPənbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim,Diri olduqca libasım budur, ölsəm, kəfənim.
Əzbər olmuşdur dilimdə şanlı namın, ya Əli!Əzbər olmuşdur dilimdə şanlı namın, ya Əli!Mən kiməm, aləmdə bir kəmtər qulamın, ya Əli!
Qəm diyarında əcəl peyki güzar etməz manaQəm diyarında əcəl peyki güzar etməz mana,Yox sanıb varım məgər kim, e’tibar etməz mana.
Cəhan içrə hər fitnə kim, olsa hadisCəhan içrə hər fitnə kim, olsa hadis,Ona sərvi-qəddindir, əlbəttə, bais.
Əgər murad isə vermək səfayi-cövhəri-ruhƏgər murad isə vermək səfayi-cövhəri-ruh,Fələk misal yürüt sağəri-şərabi-səbuh.
Girib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylərGirib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylər,Olub mö’min, behişti, kafərəm, gər arizu eylər.
Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verürSəbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verür,Az olsa bir məta’, ona el çox bəha verür.
Təşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməzTəşneyi-cami-vüsalın abi-heyvan istəməz,Mayili-muri-xətin mülki-Süleyman istəməz.
Həmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi i - əşyayə kimHəmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi'i-əşyayə kim,Xilqəti-imkan vücubi-zatini icab edər.
Gəlin, ey əhli-həqiqət, çıxalım aləmdənGəlin, ey əhli-həqiqət, çıxalım aləmdən,Qeyr yerlər gəzəlim, özgə səfalər görəlim.
Həmişə dustum oldur, derəm ki, mal veribHəmişə dustum oldur, derəm ki, mal verib,Qılır təbiətimi bəsteyi-əlaqeyi-mal.
Oldur ğəzəl ki, feyzi onun am olub müdamOldur ğəzəl ki, feyzi onun am olub müdam,Arayişi-məcalisi-əhli-qəbul ola.
Sərfi-nəqdi-ömr edib mən kəsbi-irfan etmişəmSərfi-nəqdi-ömr edib mən kəsbi-irfan etmişəm,Əhli-dünya həm kəmali-cəhl ilə təhsili-mal.
Ey xəta ləfzilə Qur anın şükuhin sındıranEy xəta ləfzilə Qur’anın şükuhin sındıran,Mö’cüzi-ayati-Qur’andan həzər qılmazmısan?
Ey gözəl, zatın məarif birlə rəngin edə görEy gözəl, zatın məarif birlə rəngin edə gör,Xətti-mişkin, pərdeyi-rüxsari-gülgun olmadan.
Müddəi eylər mənə təqlid nəzmü nəsrdəMüddəi eylər mənə təqlid nəzmü nəsrdə,Leyk namərbut əlfazü mükəddər zatı var.
Həsud surəti-əhvalimə nəzər qılmazHəsud surəti-əhvalimə nəzər qılmaz,Cəfa qılır məni-biçarəyə, həzər qılmaz,
Xoşam ki, xameyi-təqdiri-eyzədi-mütəalXoşam ki, xameyi-təqdiri-eyzədi-mütəal,Vücud lövhinə təsvir edəndə surəti-hal,
Füzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğılFüzuli, eylədigin əhdinə vəfa qılğıl,Yetər şikayət edib şərhi-macəra qılğıl,
Seyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzarSeyr ilə saldı bağə güzər ol səmən’üzar,Ənvai-zibü zinət ilə fəsli-növbəhar,
Bu, şükufeyi-gülzari-tövhiddir və növbaveyi-bustani-təmciddirEy munisi-əhli-zövq yadın,Əbvabi-oraəl kilidi adın!
Bu, münacat dəryasından bir cövhərdir və təzərrö' mə'dənindən bir gövhərdirYa Rəb, kərəm et ki, xarü zarəm,Dərgahə bəsi ümidvarəm.
Bu, Leyliyə anası itab etdigidir və bəhari-vəslinə xəzan yetdigidirÇün məkr ilə Qeysi-bədsərəncam,Bir neçə zaman keçirdi əyyam.
Bu, Məcnun atasının hirmanıdır və qeyri babdən tədbiri-dərmanıdırOl sahibi-nəngü namü namusDöndü evə, gəldi xarü məyus.
Bu, Məcnunun dağ ilə müsahibətidir və cari olan çeşmə ilə münasibətidirBir dağə irişdi yolda nagah,Qəddinə libasi-vəhm kutah.
Bu, Məcnunun kəbutərə şərhi-halıdır və ondan iltimasi-tədarüki-mafilbalıdırBu mənzilə yetdi zarü müztər,Bir damdə gördü bir kəbutər.