Алмас Илдырым · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Oğlum AzərəGün gəlib ta son vədələr yetincə,
DurnacıqBu günlər mənim dərdim başdan aşqındı yenə,Diqqət etsəniz əgər siz çöhrəmin rənginə,
Dönük qardaş1944-cü ildə Ana yurda sığınıb, sonradüşmənlərə təslim edilən və ruslar tərəfindən
Gənclərə ümidim varSən istərsən qəlbimi parçala, qır, çeynə, əz,Mənim yenə bu yolda tükənməz bir canım var!
İgidlərə çağırışTürk dostlarımaI*
Qurbanın ola bilsəmAğlama, ağlama, ey gözləri buludtlu yar,Barı uzaqdan olsa, qadanı ala bilsəm…
Ləzgi ellərindəGülşən üçün*Mən ömrümdə görməmişdim ləzgilərin elini,
NərimanNəriman Nərimanovun vəfatı münasibətilə yazılmışdır*Şərqə bir səadət aradığın gün
Yarın(Şərq üçün)*Xəzan pəncəsində saralan güllər,
AmudəryaAmudərya, məni al,O cəsur dağların qoynuna sal!
BuludlarLermontovdan iqtibas*Ey lacivərd göylərin əbədi yolçuları,
Kopet dağlarıMən sana gəlmişəm uzaq bir eldən,Məni də sinənə al, Kopet dağlar!
Küsdüyüm baharYenə gəldi könlümün küsdüyü bui lk bahar,Yenə açdı, şerimə ruh verməyən çiçəklər…
QafqasBir zamanlar Puşkinin dindirib ələmini,Ona mənfa yerində gözəl bir cənnət oldun.
QərbəYenə qanla dolmuş afaqın,Canavar gözlərində kin parlar.
MoskvaOrda hürr ölkələri saran zəncirin ucu,Orda puç Neronların ölüm, qan yayan gücü.
ŞikayətMənim də dərdim var, hakim, dinlə sən,Ömür kitabımı qaralanmış yaz.
Birləşən iki nəhrTarix boyu axdığı yerdən alıb izini,Qoşmuş dəli Quzğuna Kür çağlaya-çağlaya.
Bir gün gələcəkOrda Orta Zamanın vəhşətindən yadigar,Qaranlıqlar içində qurulmuş bir “Cənnət” var.
Böyük şəhidimizəMünir Kari üçün*Özün bir nur ikən “qanlı ulduzun”
Dağlar səslənirkənEy uzaqdan gələn yolçu, böylə sapqın getmə, dur,Çox yolçular sinəmizdə etdi çapqın, getmə dur…
Dağlardan xatirələrM.K.Ələkbərliyə*Dün qarşımda nəvazişkar gülər üzlər oynadı,
Əsir AzərbaycanımNerdə məni gül qoynunda doğuran,Xəmirimi göz yaşıyla yoğuran,
Gölcüklə həsbi-halDalğın mavi göz kimi dərd andıran dalğalar,Coşduqca könül coşar, durma, amandır, Gölcük!
HanıAxşam olur, quşlar dönər yuvayaMənim dönüb qonacağım dal hanı?
Qafqaz dağlarınaÜlküdaşım Leylaya*Qanadım yox, uçub gəlsəm yaxana,
Quzğun üçünBir zamanlar vəcdə gəldim coşğun səsindən,Dinlədikcə dərdlərini sarıldım saza.
"Qızıl kölələr" dünyasınaHürr insanlıq hayqırdı: Qəhr olsun zülm, qorxu, kin.Verdi milyonlar qurban… Bəs yenə bu qorxu nə?
Lənət şairliyiməDurma, gözəl sevgilim, oxşa məni, sev məni,Çoxdan bəridir ki, mən bir gülüşə möhtacım…
Mənim İncimNə İrandan, nə Hinddən, nə Əfqandan, nə Çindən,Mən bir inci tapmışdım Qafqasların içindən,