Новрес Иман · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qeysər**Xaliqi-ləmyəzəl əvvəl, ibtida,
AğlamaZəlilü natəvan, əlacsız yazıq,Sən olasan mənim canım, ağlama!
BiləsizGözüm açıb bu dünyaya gələndəDost tutmadım bu fənanı, biləsiz.
Bilin sizZiyadlı elləri, çox salamım var,Oxuyub eşidin hamı, bilin siz.
GördümOl mahi-şəbanın iyirmi beşində,Aləmi-röyada bir halət gördüm.
SədəqəsinnənNə gözəl, mənalı, oxu, sən də bax,Bir qəzəl yazıbdı sədəqə "sin"nən.
YeridiMin üc yüz otuz beşdə,Tərk oldu Niqalay hanı?
On yeddiBir ağacda üç budaq var, beş giləCəm eylədim, oldu bağı on yeddi.
BaxBir "kün" deyib, bu dünyanı xəlq edən,Nəzər eylə, sən bir bu zamana bax.
BilginənƏzizi-mükərrəm, du nuri-eynim,Oxu dərdim, mətləb ara, bilginən.
DanışmaSoruşmamış bir aşığın halınıDilin açıb həcv, hədyan danışma!
DolannamƏylən, bir söz deyim, ey gülüzarım,Var könlümün bir bazarı, dolannam.
GəldiQaleyi-zəmində mən idim xəstə,Üstümə mərdlərin ağası gəldi.
GəzdinAləmin sərvəri, mərdin mövlası,Əvkvəlki seyrində asimanı gəzdin.
GəzirdimArif əhli, bir söz deyim, qınama,O zaman ki, bu dünyanı gəzirdim.
GörmüşəmHəsrət ahu kimi gözüm intizar,Xab içində Mürtəzanı görmüşəm.
GözlərAman allah, sevgi necə şirindi,Məcnun Leyli deyin bu dağı gözlər.
KəsildiÇarx dolandı, üz döndərdi zamana,Əvvəl olan düz ilqarı kəsildi.
MənÖvladi-Məhəmməd, nəsli-əladanAlmışam qeybdən bir nişanı mən.
Ay maral, maralOvsunçusan, mənlə dərdə yarısan,Ovsun sal dağlara, ay mar al, mar al.
Yananı gözdəSərəfraz gəzirsən büllur otaqda,Qıraqdan oduna yananı gözdə.
BaşabaşMüqərrərdi, gərdiş vururÇarxı-dövran başabaş;
GərəkKişi üçün əzəl gündənBaşda çox kamal gərək;
Mən səniQeysər**Düşübsən nagahın cəngi-dəstimə,
AğaQaldım bu qürbətdə, zindana düşdüm,Qəbul eylə, bircə əzrim var, ağa!
Ay maralÇarxı-fələk məni yaman oxlayıb,Axır yaralardan qanım, ay maral!
BaxNələr gəldi keçdi fani dünyadan,Dolanan gərdişi-gəcmədara bax.
BilmədimNə gördüm yuxuda gizlin, aşikar,Olan sirri-kirdigarı bilmədim.
ÇətindiGəldi məhərrəmlik, kəsdi qabağı,Çıxmaq olmaz bir kənara, çətindi.
DağlarZimistan dolanıb bahar çatanda,Al-yaşıl geyinib, bar olan dağlar.