Катран Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش
Рубаи 75دیدار بتان بیغش و دلشان غشناکدیدار تو پاک و دلت چون دیدن پاک
Рубаи 78گویند مرا به هِجر آن ماه چگلبَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل
Рубаи 80تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل
Рубаи 85هر چند که بی بهانه دوری ز برممن خویشتن از جمله همانجا شمرم
Рубаи 86زان قد چو شمشاد بفریاد دلمزان روی چو لاله یافته داد دلم
Рубаи 88ما شاخ هوای تو ز دل برکندیممهر تو ز جان و دل برون افکندیم
Рубаи 89ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم
Рубаи 93کوشم که بپوشم اندوه نخروشمپیدا کند این دو دیده تا کی پوشم
Рубаи 94از بهر تو گنج خویشتن پالودمپالودم گنج و دردِ دل بزدودم
Рубаи 119ای مایهٔ نیکوئی مقام دل توبند سر زلف تست دام دل تو
Рубаи 128ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به
Рубаи 130دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
Рубаи 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
Рубаи 139چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی
Рубаи 143ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی
Рубаи 147هرچند تو در کنار من بیشتریزی جان و دلم به دوستی پیشتری
Рубаи 148بیجاده لب و یاسمن اندام منیشادی و نشاط و راحت و کام منی
Рубаи 151ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانیدل را دل و تن را تن و جان را جانی
Касыда 5تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را
Касыда 13بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لببروی مایه روز و بموی مایه شب
Касыда 15شده است بلبل داود و شاخ گل محرابفکنده فاخته بر رود و ساخته مضراب؟
Касыда 17کنون که شد حضری بلبل و غراب غریببعید شد گل نار و گل بنفشه قریب
Касыда 18لاله داری شکفته بر مهتابمشگ داری گرفته بر مه تاب
Касыда 19ز پی آفت هر چیز پدید است سببسبب آفت من فرقت آن سیم غبب
Касыда 42زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کردطراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد
Касыда 43همی ستیزه برد زلف یار با شمشادشگفت نیست گر از وی همیشه باشم شاد
Касыда 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Касыда 56اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکرروا باشد اگر دعوی خلاقی کند بتگر
Касыда 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار