Катран Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کندتا سرشک چشم من چون روی مرجانی کند
Касыда 50آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بودگر بنفشه پر گر و از سنبلش افسر بود
Касыда 62با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر
Касыда 64بتی سرو بالا و سرو سمنبرکه شمشاد دارد به برگ سمن بر
Касыда 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
Касыда 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوسوارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار
Касыда 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Касыда 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Касыда 93از غم هجر طراز همه خوبان طراززرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
Касыда 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Касыда 99ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
Касыда 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ
Касыда 107ابر درافشان بگردون بر همی بندد کللباد مشک افشان درختان را همی بندد حلل
Касыда 109ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل
Касыда 135ای ببالا بلای آزادانآرزوی دلی و رنج روان
Касыда 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Касыда 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Касыда 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Касыда 200خریدم به دل دلبری رایگانیکه هست او به جان و به دل رایگانی
Касыда 201دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی
Касыда 205ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانینه پندارم که با بستان بهشت عدن یاد آری
Мусаммат 1نگاری لاله رخسار و سمنبرصبا زو مشگبویست و سمنبر
Кыта 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Кыта 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Кыта 34خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد
Кыта 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد
Кыта 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
Кыта 46از بلای دهر جان شاه گیتی فرد بادجان بدخواهان او جفت بلا و درد باد
Кыта 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهدببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد
Кыта 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد