Катран Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مهر جانان چون روان اندر تن من شد رواناز تنم بیرون نیامد مهر او جز با روان
Касыда 214بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری
Кыта 1بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا
Кыта 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
Кыта 25بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید
Кыта 29خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد
Кыта 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Кыта 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Кыта 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد
Кыта 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Кыта 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Кыта 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Кыта 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Кыта 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Рубаи 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Рубаи 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Рубаи 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Рубаи 24هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Рубаи 26ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است
Рубаи 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Рубаи 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Рубаи 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Рубаи 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Рубаи 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Рубаи 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Касыда 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب
Касыда 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت
Касыда 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت
Касыда 44ابر آزاری بلؤلؤ باغرا قارون کنددر چمن بیجاده از پیروزه سر بیرون کند
Касыда 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند