Катран Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Кыта 63خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد
Кыта 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر
Кыта 69ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسرزمانه بر ده همه عمر دشمنانت بسر
Кыта 92خدای داند کز غم چگونه رنجورمغمان گیتی گنج است و من چو گنجورم
Кыта 100گر ندیدی بهشت و حورالعیناینک این مجلس امیر ببین
Кыта 122شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده
Кыта 130ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی
Кыта 145ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینیپاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی
Рубаи 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Рубаи 35گویند به هر درد بود صابر مردتا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد
Рубаи 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Рубаи 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Рубаи 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز
Рубаи 98ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم
Рубаи 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم
Рубаи 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم
Рубаи 108افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام
Рубаи 126تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه
Рубаи 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Рубаи 137اقبال و مراد و کامرانی داریبر بخت بلند مهربانی داری
Рубаи 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Касыда 10مرادی رسول آمد از نزد یاراکه نز یار یادآوری نزد یارا
Касыда 20نسیم آب بماند ببوی عنبر نابسرشگ ابر بماند بلؤلؤ خوشاب
Касыда 27کاخ ملک خوبتر ز خلد برین استبا همه دیدارهای خوب قرین است
Касыда 30ایا به تیغ و قلم رنج خصم و دشمن گنجتن عدوی ترا داده روزگار شکنج
Касыда 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Касыда 34ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفریدوز همه عیبی تن پاک تو آزاد آفرید
Касыда 37تا ز آمدن دوست بر من خبر آمدگوئی سرم از ناز به خورشید برآمد
Касыда 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود