Рамиз Ровшан · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dava illərinin qadınlarınaAyın orağa bənzədiyi
Ay işığıAy işığı düşdü göydən,canımdan-qanımdan keçdi,
AyrılıqYenə bu şəhərdə üz-üzə gəldik,Neyləyək, ayrıca şəhərimiz yox.
TabutAydın Məmmədovun xatirəsinəHələ çiyinlərdə gedir tabutun,
SevgiHəlimənin saçlarıdağılmışdı otların içinə,
Son nəfəsƏmimin xatirəsinəBu kimin son nəfəsiydi,
QayıqBu qayığın içi bizim,Çölü dənizin, dənizin,
YolYa bir geniş yolu tut get,Ya düş ensiz cığırına.
DaşƏli Kərimin xatirəsinəBu sulara kim daş atdı?
Gəmi– Hara gedirsən, ay gəmi?– Uzaqlara, uzaqlara.
Çırpın məndənBirdəfəlik köçüb gəldim,Yeri, göyü ölçüb gəldim,
Öz içindəDırnağından telinəcənBu adam sənsən beləcə,
GetmədimHa ki, yüyür, ha ki, tələs,Addım-addım, nəfəs-nəfəs
DarıxırBu nə təhər danxmaqdı,Axı, belə kim darıxır?!
Fikir içindəK.V.NərimanoğlunaBu şəhərdə heykəllərin
Ömür verdiÇıxdıq zülmətdən işığa,Tanrı bizə ömür verdi.
Kilidİynəmiz var, sapımız yox,Çömçəmiz var, qabımız yox,
Teleqraf dirəkləriÖz şerinə qurban gedən şairlərin xatirəsinə"Ağlarsan gecə gələn teleqraf xəbərlərinə..."
AğıRəsul müəllimlə Nigar xanımın xatirəsinədünya öz işində,
SoyuyurBu adam ölür deyəsən,Əlimdə əli soyuyur.
ƏlvidaSəni sevdim sevilmədən, -Dodağımda öpülməyən,
AparQəbrim də yoxdu ki, deyəm;Üstünə bir gül dər apar.
Nə gündüzdüNə gecəydi, nə gündüzdü,Baxdıq, göz-gözü görmədi.
ÇatmazMinsək də quş qanadına,Qalxsaq da göyün qatına,
Köhnə nağılBircə-bircə ovladılarQoçaqları, qaçaqları.
Tərs nəğməYazmadığım şeirləriPozuram ömrüm uzunu.
Bu qaranlıqdaR.MəcidəMəni yolda tutdu bu kafir gecə,
HörümçəkBu hörümçək ölə-öləÖzünün torunu hörür.
Biləcəri qəbristanıŞirinin xatirəsinəBiləcəri qəbristanı,
Onbirlik üstündəO mənim bacımdı, mən ona qardaş,Onu əzizləyib saxlayaram mən.