Рамиз Ровшан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sevənlər tutdu dünyanı,Sevdi, unutdu dünyanı,
QarğışLap beşikdə, bələkdəEşitdik bu qarğışı:
DərdGöz yaşları süzüldükcəAdamın quru üzünə,
ÇıxırV. BayatlıyaƏlə qələm alan kimi,
CanavarV.SəmədoğlunaBəlkə də mən canavardım
QuzuBu həyətdə yatan quzu,Yuxunda gördüyün nədi?
GedəcəkÇətini biz ölüncədi,Gedəcək, hamı gedəcək,
Bu nə dağdı, bu nə sürüBu nə dağdı, bu nə sürü,Sən bu dağda sürüyə bax.
Verdiyini kəsir hərəVerdiyini kəsir hərə,Bu ondan, o bundan kəsir.
İlxılarİlxılar keçdi, ilxılar;madyanları, qulunları,
Nə varlıdı bu torpaqNə varlıdı bu torpaq;Burda quş dimdiyindən
Torpaq örtdü hər şeyiTorpaq örtdü hər şeyi;yollar, izlər örtüldü.
KentavrSiz məni uzaqdan sevdiniz, xanım,oxşatdınız
Fatmanın oğlu İsmayılFatmanın oğlu İsmayıl,bu şəhərdə nə işin var?
Elə beləcəÇıxıb gedəcəyəm elə beləcə,Bir də görəcəyəm kəndimizdəyəm.
Qoyun olmaq çətin şeymişBu dünyanın əzabı çox,Haqqından haqq-hesabı çox,
Əlim qələm tutan gündənƏlim qələm tutan gündənSözün əlindən qaçıram.
Sonuncu avtobusun nəğməsiDünyanın dəlisov oyaqlarıylaUlduzlar danışmaz qorxularından.
Məhəbbət oyunuBu məhəbbət oyunuqəribəydi, qəribə
Ay işığıAy işığı düşdü göydən,canımdan-qanımdan keçdi,
KölgəSənin kölgən düşür burda hər şeyə;Bu evə-eşiyə,
LalLap yuxudan duran kimiyoruluram, ilahi.
ÇığırtıÖz səsindən asılıbcavan-qoca çığırır.
Köhnə sözlər"Kim nə miqdar olsa,əhlin eylər ol miqdar söz"
Ölüm kölgəsiGecə vaxtı yuxudan dik atılsan,üzünə bir ölüm! kölgəsi düşsə,
DoğulmaSaçları yamyaş,bədəni yamyaş, -
Yoldan ötən xanımlaraYoldan ötən xanımlaraBaxım, gözümü aldadım.
ŞamFüzulinin xatirəsinəYüz illərdi bir şam yanır,
BaxmazQəm ki, doldu bir ürəyə,Üstünə-altına baxmaz.
Bu şeri də cırıb atdımBu şeri də cırıb atdım,Uçdu kağız parçaları.