Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Derlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladı,İnsaf etməyib babamız, çox kəm ağladı.
Bilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər olduBilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər oldu,Saqi, hanı xurşidi-mey, axır səhər oldu.
Dil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdüDil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdü,Məcnun kimi zəncir ilə səhralərə düşdü.
Zülali-ləblərin “eynən tüsəmma səlsəbil” olduZülali-ləblərin “eynən tüsəmma səlsəbil” oldu,Dedim bir cürə ondan, aləmə qanım səbil oldu.
Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Görəsən qəmli könül bir də dönüb şad olumu?
Bir könül ki, ola ol mahliqadən xaliBir könül ki, ola ol mahliqadən xali,Bu yəqinimdir olur nuri-xudadən xali.
Əlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldıƏlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldı,Qəm çəkməyə bir yari-həvadar tapıldı.
Gər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharıGər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharı,Yüz min bahar olsa olmaz könül qərarı.
Eşq əhli oldu hər biri bir canə müştəriEşq əhli oldu hər biri bir canə müştəri,Pərvanə oldu şəmi-şəbistanə müştəri.
Zülf arasında könül arizi-dilbər tapdıZülf arasında könül arizi-dilbər tapdı,Bu qaranlıq gecədə mahi-münəvvər tapdı.
Əmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənimƏmərəm ləblərini ta nəfəsim var mənim,Tutiyəm şəkkərə, ey gül, həvəsim var mənim.
Qasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünürQasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünür,Bu əcəbdir ki, gün üzrə şəbi-yelda görünür.
Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Qan oldu cigər, gəldi gözümdən xunab.
Bir gün Ömərin bir oğlu içmişdi şərabBir gün Ömərin bir oğlu içmişdi şərab,Ol qədr onu döydü ki, öldü o cənab.
Çün sübhi-əzəl eylədim iqrar sənəÇün sübhi-əzəl eylədim iqrar sənə,Ta şami-əbəd mənəm tələbkar sənə.
Söz yox ki, şəkərdəndi ləbi-yar ləzizSöz yox ki, şəkərdəndi ləbi-yar ləziz,Nə Misrdə bir belə şəkər var, ləziz.
Gər bülbüli-zari eşqi-gül zar etməzGər bülbüli-zari eşqi-gül zar etməz,Hərgiz həvəsi-gülşənü gülzar etməz.
Söz yox ki, Gülüstani-İrəmdir QudyalSöz yox ki, Gülüstani-İrəmdir Qudyal,Ahuləri ram olan hərəmdir Qudyal.
Sondu mənə piri-meykədə cami-səbuhSondu mənə piri-meykədə cami-səbuh,Vəh, vəh, nə səbuh, feyzi-dil, rahəti-ruh.
Ey feyzüvə məcmueyi-aləm möhtacEy feyzüvə məcmueyi-aləm möhtac,Bu ərzü səmavü ərşi-əzəm möhtac,
Ey olan hadiyi-ərbabi-zələalət HadiEy olan hadiyi-ərbabi-zələalət Hadi,Ey Müzəllini edən həqqə hidayət Hadi,
Bir çarə eyləyin bu gecə yarə getməsinBir çarə eyləyin bu gecə yarə getməsin,Sübh olmayınca bir də o məhparə getməsin.
Nə qəm, əgər çıxa canım qəmi-fəraqınlaNə qəm, əgər çıxa canım qəmi-fəraqınla,Əgər məzarımı bassan gəlib ayağınla.
Zülm etmə deməm mən sənə ey dilbəri-novşadZülm etmə deməm mən sənə ey dilbəri-novşad,Bir üzri-sitəmlə nola qılsan məni dilşad,
Ey gülşəni-behişt cəmalın nişanəsiEy gülşəni-behişt cəmalın nişanəsi,Kövsər o ləli-şəhdmisalın nişanəsi,
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can ləli-şəkkərbarın eylər arizu,
Vəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günVəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günYeri vardır yazıla səfheyi-əflak üzrə.
Hər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisənHər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisən,Bir bilirsənmi nələr ey sərvqamət etmisən?!
Bunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kimBunca daş atma fələk, Seyyidi-divanəyə kim,Atsa bir daş eləyər şişəni sədparə sənin.
Yar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazarYar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazar,Yazsa bir lütfümü yüz yol genə təkrarə yazar.