Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olur,Bilməm nə rəmzdir ki, dönüb şivəkar olur.
Ey gül, sənə hali-dili-şeydanı deməzlərEy gül, sənə hali-dili-şeydanı deməzlər,Hali-dili-zari-məni-rüsvanı deməzlər.
Yüz sərvi-xuraman ola, könlüm səni istərYüz sərvi-xuraman ola, könlüm səni istər,Yüz baği-gülüstan ola, könlüm səni istər.
Ləbini açsa o gül məhfilə şəkkər tökülürLəbini açsa o gül məhfilə şəkkər tökülür,Ləfzi təkrar eləsə qəndi-mükərrər tökülür.
Zülfüvə zülməti-dövran dedilər, gerçək imişZülfüvə zülməti-dövran dedilər, gerçək imiş,Ləbüvə çeşmeyi-heyvan dedilər, gerçək imiş.
Alışdım odlara, aldım dili-divanədən atəşAlışdım odlara, aldım dili-divanədən atəş,Düşübdür aləmi-imkanə bu kaşanədən atəş.
İsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlifİsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlif,Gövhəri-şəhvar birdir, leyk dərya müxtəlif.
Sərv hərçənd rüunətdə qədin tayı degilSərv hərçənd rüunətdə qədin tayı degil,Bu qədər var, sənin kimi o hərcayi degil.
Gülşənlər içrə gər açıla səd həzar gülGülşənlər içrə gər açıla səd həzar gül,Sənsiz, gülüm, gəlir gözümə nişi-xar gül.
Yar ilə fürsət tapıb bir dəm ki, göftar eylərəmYar ilə fürsət tapıb bir dəm ki, göftar eylərəm,Zövqdən gülləm, onu yüz dəfə təkrar eylərəm.
Ta səhər şami-fərağın kövkəbəfşandır gözümTa səhər şami-fərağın kövkəbəfşandır gözüm,Əşki-gülgun içrə, ey bimehr, pinhandır gözüm.
Neçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedimNeçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedim,Nəzireyi-şüərayi-fələkcənab dedim.
Neylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənimNeylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənim,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharımsan mənim.
Gəh soldurusan gülləri, sən badi-xəzansan.Gəh soldurusan gülləri, sən badi-xəzansan.Sən qaimi-bizzatsən, aləm hamı bilğeyr,
Dözməyib hicrə, könül, hər gecə fəryad etdinDözməyib hicrə, könül, hər gecə fəryad etdin,Axır ol mahı mənim qətlimə cəllad etdin.
Bəs ki, ey dil, həvəsi-zülfi-girehgir etdinBəs ki, ey dil, həvəsi-zülfi-girehgir etdin,Axır ol zülfü mənim boynuma zəncir etdin.
Kim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsinKim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsin,Dəri-meyxanəni öpsün, tələbi-cam eləsin.
Şivəsi gah qəzəb, gəh rəvişi naz olsunŞivəsi gah qəzəb, gəh rəvişi naz olsun,Təki bəzmimdə mənim bir büti-tənnaz olsun.
Cəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədinCəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədin,Məndən ey gül, ol cəmalüllahı pinhan eylədin.
İstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsunİstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsun,İç dilbər ilə sağəri-səhba, fərəh olsun.
Mənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mənMənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mən,Məhəbbətində sənin talibi-bəlayəm mən.
Xət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçünXət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçün,Ayeyi-Nurə düşüb şərh təcəllası üçün.
Ey gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənəEy gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənə,Verdi öz surətini nəqşdə nəqqaş sənə.
Vaiz, demə kim, zail edər əqli piyaləVaiz, demə kim, zail edər əqli piyalə,Billah ki, piyalə gətirir mərdi kəmalə.
İstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedəİstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedə,Günümü hicrdə zülfü tək edib qarə gedə.
Sənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idiSənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idi,Təni-zarımda təvan, cismdə canım yox idi.
Axiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyriAxiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyri,Kimsə baqi degil aləmdə xudadən qeyri.
Ey ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabiEy ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabi,Bərgi-ləbi lətifin gülqənd afitabi,
Derlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladıDerlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladı,İnsaf etməyib babamız, çox kəm ağladı.
Bilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər olduBilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər oldu,Saqi, hanı xurşidi-mey, axır səhər oldu.