Сеид Азим Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Cəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədin,Məndən ey gül, ol cəmalüllahı pinhan eylədin.
İstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsunİstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsun,İç dilbər ilə sağəri-səhba, fərəh olsun.
Mənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mənMənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mən,Məhəbbətində sənin talibi-bəlayəm mən.
Şəm kim, rovşən olub yanmağa pərvanə üçünŞəm kim, rovşən olub yanmağa pərvanə üçün,Yanmağından dəxi pərvanəyə pərva nə üçün?
Xət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçünXət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçün,Ayeyi-Nurə düşüb şərh təcəllası üçün.
Vaiz, demə kim, zail edər əqli piyaləVaiz, demə kim, zail edər əqli piyalə,Billah ki, piyalə gətirir mərdi kəmalə.
İstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedəİstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedə,Günümü hicrdə zülfü tək edib qarə gedə.
Dün dolandım başına, söylədi pərvanədi buDün dolandım başına, söylədi pərvanədi bu,Zülfün aldım əlimə, güldü ki, divanədi bu.
Sənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idiSənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idi,Təni-zarımda təvan, cismdə canım yox idi.
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Rəhm etmədi əhvalıma yarım, belə keçdiRəhm etmədi əhvalıma yarım, belə keçdi,Bir baxmadı ol nazlı nigarım, belə keçdi.
Eylədi axır fələk ol gülüzarımdan məniEylədi axır fələk ol gülüzarımdan məni,Saldı dəşti-qürbət içrə kuyi-yarımdan məni.
Dünən gecə mənə həmbəzm bir səmənbər idiDünən gecə mənə həmbəzm bir səmənbər idi,Məhi-cəmalı ilə gözlərim münəvvər idi.
Axiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyriAxiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyri,Kimsə baqi degil aləmdə xudadən qeyri.
Ey ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabiEy ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabi,Bərgi-ləbi lətifin gülqənd afitabi,
Derlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladıDerlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladı,İnsaf etməyib babamız, çox kəm ağladı.
Bilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər olduBilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər oldu,Saqi, hanı xurşidi-mey, axır səhər oldu.
Dil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdüDil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdü,Məcnun kimi zəncir ilə səhralərə düşdü.
Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu?Görəsən qəmli könül bir də dönüb şad olumu?
Bir könül ki, ola ol mahliqadən xaliBir könül ki, ola ol mahliqadən xali,Bu yəqinimdir olur nuri-xudadən xali.
Əlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldıƏlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldı,Qəm çəkməyə bir yari-həvadar tapıldı.
Rüxsarı gərçi çahdə pür abü tab idiRüxsarı gərçi çahdə pür abü tab idi,Guya ki, bürci-Dəlvdə bir afitab idi.
Ey əndəlib, rövnəqi-gülzar qalmadıEy əndəlib, rövnəqi-gülzar qalmadı,Gül qarət oldu, xarə dəxi yar qalmadı.
Gər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharıGər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharı,Yüz min bahar olsa olmaz könül qərarı.
Zülf arasında könül arizi-dilbər tapdıZülf arasında könül arizi-dilbər tapdı,Bu qaranlıq gecədə mahi-münəvvər tapdı.
Qasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünürQasımım, zülfi-xəmin üzdə hüveyda görünür,Bu əcəbdir ki, gün üzrə şəbi-yelda görünür.
Seyyid, qəmü möhnətlə pərişan olmaSeyyid, qəmü möhnətlə pərişan olma,Qönçə kimi qəmdən cigəri qan olma,
Hərgiz yox imiş təbi-Şüaidə şüaHərgiz yox imiş təbi-Şüaidə şüa,Bihudə qılır şeir məzaqində niza,
Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Qan oldu cigər, gəldi gözümdən xunab.
Düşdü əlimə bir gecə bir şişə şərabDüşdü əlimə bir gecə bir şişə şərab,Gətdim evə sübh içim məni-xanəxərab,