Тофик Байрам
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Gün çıxır, od tutub yanır üfüqlər,Dəniz də qızınır göyün odundan.
Gözün götürmürMən atəş, sən quru, soyuq taxtasan,Kükrəyən ilhamı gözün götürmür.
Cavidin məzarıQəlbimizdə xəlvətiÇəkdik ahu-zarını,
NekroloqMən bir dost itirmişəmGözlərim görə-görə.
Boyalı əllərindəTutduğun pediküldəƏtriyyat zavodu var:
KorluqDeyirlər kor olub Homer əzəldən,Gözləri seçməyib qaradan ağı.
Sahibsiz ev– A qonşu, bu evin sahibi hanı?– Deyirlər evlənib, köçüb şəhərə.
Qaya və təpəQumluqdan sal qaya çıxdı bir dəfə,Karxana küncündə atılıb qaldı.
Kürsüdə və həyatdaAğzı köpüklənir yenə kürsüdən:– Köçkünlər, canım da qurbandır sizə.
Bir qəbrə baxarkənOnun əllərinə haram pul dəyib,Başı qarnındaymış, ağlı cibində.
Torpağa andımÇörək doğrayırdım, bıçaq sürüşdü,Kəsdi barmağımı yavaş, yüngülcə.
ŞöhrətŞöhrət bir sürüşkən, möhtəşəm qaya,Ləl, gövhər parlayır başında onun.
İntizarBir göyün altında gəlib görüşən,O iki taleyi bezar bizimdir.
Həyat vəsiqəmHəkimlər tapşırıb: – Oxuma qəti,Gözlərin tutulur, belə yaramaz.
Onlar və sənNizami komada yazdı,Sən isə
“Qürbət” şairiBir kimsə göndərmir xaricə məni,Şair var, yollara baxır müntəzir.
Odlar yurduMənə Odlar yurdu demiş babalar,Odumdan əriyib qaçır boran, qış.
Vətən sevgisiVətən! Vətən! – dedin hər kəlməbaşı,Sözünün hər biri şirin qənd, noğul.
Ləkəsiz günəşÜzeyir Hacıbəyovun xatirəsinə*Günəşin Vətəni Yer kürəsidir,
Müşfiqin adıAzalır qəlbimdə keçmiş qəm, kədər,Onun bu günündən söhbət açanda.
Qarabağ nəğməsiAy Qarabağ, sən qüvvətsən dizlərimə,Qaytar məni gənc yaşına, qurban olum!
İlham təzə olsunGəlirsən,Müjdələr gəlir səsində,
Qoşa qartalO qartal şəninə mən,Nəğmə yazdım sübhə kimi.
Ən gözəlEy könül, umanlar coşsun səsində,Şerin qanad açan günüdür bu gün.
Yuxusuz gecəGecə... Uzaq diyardaQəfil bir mərmi dinir,
Zəfər yaraşırQoy bu şerim sovqat olsunbəxtəvərlərə,
Quşsuz yuvalarBakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
Ağacın bəlasıBürümüşdü dörd yanı onun qolu-budağı,Boy-buxunda ucaydı şəhərin evlərindən.
MarşalımızBəzən sual verir mənə cavanlar,Tarix kitabını gətirib yada:
ArzuGəlin bu dünyanın gözəlliyiniNəsildən-nəsilə töhfə saxlayaq.