Тофик Байрам
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Salmayın fikrimi qəribliyə siz,İnanın, harda ki, şair sözü var.
Xəstə gedirHəkimlər sevinir qürur duyurlar,Dirildi, kəfəni yırtdı bu insan.
Səttar möcüzəsiŞəninə hər yerdə tərif, söz olub,Rəqibin az olub desəm düz olmaz.
Alqış deyimAlqış deyim bu torpağın nemətinə,Elin halal qismətinə alqış deyim.
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Əli KəriməI**Sındı şerimizin kövrək qanadı,
Arxiv şeirləriSən mənim qədrimi biləsən deyə,*Bu cavan yaşımda ölümmü indi?*
Şair haqqında düşüncələrBəzisi düşünür: – Şairə nə var,Sözdür, qafiyədir tapıb düzəldir.
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
Millətin gül balasıGül çıxıb ceyran belinə,Qızğın alver gedir, tələs.
RəqibsizAqillər mehriban, nadanlar sərtdi,Bircə gün olmazdı evi təbibsiz.
Son borcƏl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:
Əlfi QasımovaSevinci özündən oğurlayıb sən,Halalca payladın hər xeyir işə.
Məhəbbət nəğməsiMübarəkdir dostluğun, sədaqətin bayramı!Polad kimi sarsılmaz bir dövlətin bayramı!
CavanlığımSəni mənə vüsal verdi,Hicran adlı, cavanlığım.
Üçüncü şəkilÖvqaf idarəsi. Qapı ağzında bir neçə əyni-başı cırıq kəndli və bir nəfər əli uşaqlı qadın dayanmışdır. İçəri iki məmur və bir də xəzinədar var. Onlar camaatın şikayətini ağızucu dinləyib, onları yola salırlar. Bəzisini də heç eşitmək istəmirlər.*Uşaqlı qadın**
Qadın ürəyiNecə rəhmlidir, necə amansız,Necə mehribandır qadın ürəyi!
GörüşBiz ki unutmuşduq ilk məhəbbəti,Ah, bu qəfil görüş kaş olmayaydı.
UlduzlarYüz illər, min illər sizin şölənizSularda səpildi hər yola, izə.
Dost töhmətiDedi: – Oxumuram təzə şerini,Xeyli var heç yanda görünmür imzan
İllər boyuİllər keçir, ürək deyir:Gecə-gündüz yarat, şair.
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
BəlkəDöşdə sürü ağarır,Qucaqlaşır dağ, aran.
El məhəbbətiŞeriylə dil açır körpələrimiz,Hər evdə, eyvanda şəkli asılır.
VəsiyyətimHəkimimə yalvarın, bədənimi yarmasın,Həkimimə yalvarın, hay haray qoparmasın.
Bir səhnəParapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.
NövbəDörd yandan bürüyüb qəzet köşkünü,Növbəni pozmayın – deyir adamlar.
ZəhərQızıldan bahadır ilan zəhəri,Onu da ölkələr minnətlə alır.
Ana dilimQalxıb Şahdağına söz istəyirəm,Çatsın hay-harayım dinləyənlərə.
KəbinNə vaxt bir-birinə can-can dedilər,Harda tapışdılar, kim bilir onlar.