Тофик Байрам
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Azərbaycan dramaturgiyasının banisi,*böyük inqilabçı-demokrat M.F.Axundovun*
Evə qayıdırıqÇatsaq da rütbəyə, ali savada,Adi fəhlə kimi işləsək də biz,
Vağzalı çalınırBacım Elmiraya ithaf edirəm*Duvağa bürünüb yola düşürsən,
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
Səttar Bəhlulzadənin xatirəsinəO fırça barmaqlar büküldü birdən,O mavi gözlərin işığı söndü.
Oğul məhəbbətiİlk dəfə dünyaya sanki göz açdım,Mən yaşa dolmamış ağıla doldum.
VurğunVurğunun saçları vaxtsız ağardıGümüş dalğalar qondu başına.
Şairin hədiyyəsiŞair saatını açıb qolundan,Sənə bağışlayıb dedi sözünü:
Ruhun şad olsunDedi məzarımı kəndimdə qazın,Yanıma bir fırça qoyun, bir çiçək.
Hara yazaq?Uşaqlıqdan bilirəm ki, Yer kürəsindəNeçə faiz quru yer var, neçə faiz su
Uşaq və dənizGün çıxır, od tutub yanır üfüqlər,Dəniz də qızınır göyün odundan.
Qız qalasıBakıda bir qədim Qız qalası var,Bəlkə, qalaların ən göyçəyidir.
“Qürbət” şairiBir kimsə göndərmir xaricə məni,Şair var, yollara baxır müntəzir.
Ləkəsiz günəşÜzeyir Hacıbəyovun xatirəsinə*Günəşin Vətəni Yer kürəsidir,
Müşfiqin adıAzalır qəlbimdə keçmiş qəm, kədər,Onun bu günündən söhbət açanda.
Qoşa qartalO qartal şəninə mən,Nəğmə yazdım sübhə kimi.
Ən gözəlEy könül, umanlar coşsun səsində,Şerin qanad açan günüdür bu gün.
RaketlərRaketlər əriyir, gözünüz aydın!Əriyir qəlblərdə o səksəkələr.
SahildəQağayılar yaylıq kimiYelləndikcə göy dənizdə,
Bir səhnəÇeşməyim qəfildən düşüb qırıldı,Kəlməni kəlmədən seçə bilmədim.
Burda bir insan yatırBurda bir insan yatır,Ləyaqətli bir ağa.
MənlikOyunda təngnəfəs oldu bir kərə,Həkimlər sağaltmaq istədi onu.
Qəhrəman AzərbaycanımYenə var-dövlətin başından aşır,Şöhrətin dünyanı gəzib dolaşır,
Dəzgah arxasındaİşləyir qəlbində şirin bir dilək,Nə əllər yorulur, nə ürək doyur.
Birinci şəkilFüzulinin evi. Ev orta əsr üslubu ilə döşənmişdir. Məhəmməd Füzuli əynində əba, başında araqçın köhnə həsir üstə əyləşmişdir. Onun qarşısında bir neçə kağız, əlində isə qələm var. Qadını Nərgiz bir az kənarda ayaq üstə dayanmışdır.*Füzuli**
Zorla şair olmazsanDeyirsən ki, şairlikAncaq peşədir, peşə.
Türk müğənnisi Sevda AydanaBir cüt qara göz görmüşəm,Zülmətdən qara.
Azərbaycan dünya gəzirSevimli dirijorumuz*Niyaziyə ithaf edirəm*
Gəlin açıq danışaq...Bu təfəkkür əsrindəŞair olmaq çətindir
Qulaq asın, övladlarımHanı atılıb-düşən,Hay-küy salan çağınız?