Тофик Байрам · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Salmayın fikrimi qəribliyə siz,İnanın, harda ki, şair sözü var.
Alqış deyimAlqış deyim bu torpağın nemətinə,Elin halal qismətinə alqış deyim.
Xəstə gedirHəkimlər sevinir qürur duyurlar,Dirildi, kəfəni yırtdı bu insan.
Əli KəriməI**Sındı şerimizin kövrək qanadı,
Son borcƏl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:
NankorluqGözləri qapıda, fikri uzaqda,Çırpınır, sıxılır öz yatağında.
Əlfi QasımovaSevinci özündən oğurlayıb sən,Halalca payladın hər xeyir işə.
Qadın ürəyiNecə rəhmlidir, necə amansız,Necə mehribandır qadın ürəyi!
GörüşBiz ki unutmuşduq ilk məhəbbəti,Ah, bu qəfil görüş kaş olmayaydı.
Arxiv şeirləriSən mənim qədrimi biləsən deyə,*Bu cavan yaşımda ölümmü indi?*
Səttar möcüzəsiŞəninə hər yerdə tərif, söz olub,Rəqibin az olub desəm düz olmaz.
RəqibsizAqillər mehriban, nadanlar sərtdi,Bircə gün olmazdı evi təbibsiz.
NövbəDörd yandan bürüyüb qəzet köşkünü,Növbəni pozmayın – deyir adamlar.
ZəhərQızıldan bahadır ilan zəhəri,Onu da ölkələr minnətlə alır.
Bayram şəhəriYarpaqları qızarmışAğacların budağı
CavanlığımSəni mənə vüsal verdi,Hicran adlı, cavanlığım.
Şair haqqında düşüncələrBəzisi düşünür: – Şairə nə var,Sözdür, qafiyədir tapıb düzəldir.
Dost töhmətiDedi: – Oxumuram təzə şerini,Xeyli var heç yanda görünmür imzan
İllər boyuİllər keçir, ürək deyir:Gecə-gündüz yarat, şair.
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
El məhəbbətiŞeriylə dil açır körpələrimiz,Hər evdə, eyvanda şəkli asılır.
Millətin gül balasıGül çıxıb ceyran belinə,Qızğın alver gedir, tələs.
VəsiyyətimHəkimimə yalvarın, bədənimi yarmasın,Həkimimə yalvarın, hay haray qoparmasın.
BezdirmisənAvqust günəşindən boğulur nəfəs,Təntiyib tuturuq ürəyimizi.
DərdimGözümə gəlibdir mirvari suyu,Kaş ki, mirvarinin özü gələydi.
Bir səhnəParapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.
Qələbə nəğməsiBu gün xalqım şair kimi coşub çağlayır,Sevinc dolu ürəklərdə zəfər səsi var.
Ana dilimQalxıb Şahdağına söz istəyirəm,Çatsın hay-harayım dinləyənlərə.
HəmsöhbətYazıçı Hacağa Cümşüdlüyə*Füzuli deyərdi hər kəlməbaşı,
KəbinNə vaxt bir-birinə can-can dedilər,Harda tapışdılar, kim bilir onlar.