Тофик Байрам · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
İnsan dərə keçib, dağ gəzə-gəzə,Can qoyur tapınca hər qəniməti.
Qarabağ nəğməsiAy Qarabağ, sən qüvvətsən dizlərimə,Qaytar məni gənc yaşına, qurban olum!
Yuxusuz gecəGecə... Uzaq diyardaQəfil bir mərmi dinir,
Zəfər yaraşırQoy bu şerim sovqat olsunbəxtəvərlərə,
Bitərəf şairBitərəf – şeirlər yazıram dedi,Çiçəkli çəməndən, bülbüllü bağdan.
Quşsuz yuvalarBakıda göyərçin yaman azalıb,Görəsən onlara kimdir qəsd edən?
Nəvəm Tomrisə“Dövlətdə dəvədir, övladda nəvə”,Kim bunu deyibsə, ona mərhaba!..
Mənim arzumYığılsın başıma dostlar, tanışlar,Otağım böyüsün kainat qədər.
Çadra tapılmadıYavaş-yavaş aralanır məxmər pərdələr,Çil-çıraqlar ağ salona səpir nurunu...
Azərbaycanım gəlirMoskvanın qoynunaŞerim, dastanım gəlir.
Mübariz çağırışEy gənclik, hazırla zəfər çantanı,Yolçu yolda gərək demiş babalar.
Göz həkimiNazim Əfəndiyevə*Min gözün işığı bu gözlərdə var,
Əmim İslamın xatirəsinəŞeir xiridarı, söz aləmiydin,İlk dəfə əlimdən tutan sən oldun.
Burda bir insan yatırBurda bir insan yatır,Ləyaqətli bir ağa.
Toy məclisindəBarmaqlar, qulaqlar qiymətli qaş-daş,Süzülüb ortalıqda yallı gedir o.
Qəhrəman AzərbaycanımYenə var-dövlətin başından aşır,Şöhrətin dünyanı gəzib dolaşır,
Ananın səsiMədəniyyət sarayında hamı sülhə qol çəkir,Ağ günlərə, səadətə, ürəyində yol çəkir.
Şair dostumaÇinar kölgəsində durub son kərə,Ovcuna su alıb içdin bulaqdan.
Təzə olsunGəlirsən, müjdələr gəlir səsində,Bütün yer üzünə sevinc yayırsan.
Dəzgah arxasındaİşləyir qəlbində şirin bir dilək,Nə əllər yorulur, nə ürək doyur.
Nazim HikmətəSən Bakıya qonaq gəldin,Xoş ürəklə, gül çiçəklə.
Pərvizin şəkliŞəhərdə gəzdirirdiAnam bu səhər bizi,
Təbrik çiçəkləriİlk müəllimim Kübra*Əliyevaya ithaf edirəm*
Yaralı nəğməAzərbaycan dramaturgiyasının banisi,*böyük inqilabçı-demokrat M.F.Axundovun*
Ay gecikən məhəbbətimİllər boyu səni gəzdim,Ay gecikən məhəbbətim!
Evə qayıdırıqÇatsaq da rütbəyə, ali savada,Adi fəhlə kimi işləsək də biz,
Vağzalı çalınırBacım Elmiraya ithaf edirəm*Duvağa bürünüb yola düşürsən,
Zorla şair olmazsanDeyirsən ki, şairlikAncaq peşədir, peşə.
Ay keçmiş cəbhəçiBir cəbhəçi dostuma*Bilirəm, köksüylə cəbhələr yaran
Gərək elə yanım...Deyirsən, hissini bir az cilovla,Bir az mülayim ol, hələ uşaqsan.