Тофик Байрам · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Zəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
Səttar Bəhlulzadənin xatirəsinəO fırça barmaqlar büküldü birdən,O mavi gözlərin işığı söndü.
Vurğun dedim...Vurğun dedim, –Qafqaz dağı
Atanın arzusuQəşəngdir oğlumun xurmayı saçı,Qaşları qaradır, gözləri qonur.
İnamım, əqidəmYaşaya bilərəm odsuz, ilhamsız,Yaşaya bilərəm çörəksiz, susuz.
Şair qocalmazDeyirsən şairlər niyə qocalır?Ömür bahar olsa, şair qocalmaz.
Nəğmə çələngiSevdiyim sənətkarın şərəfinə*Yığışsın məclisə əhli-ürfanlar,
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
Dənizdən gəlirəm...Elə ki, sahilə yanaşır gəmi,Görüş həsrətilə ürəklər əsir.
Sənətin məcnunuİlahi eşq ilə alışıb yandın,Qəlbin öz odundan gileyli oldu.
Dil pəhləvanıAğzı köpüklənir uca kürsüdən,Söyləyir: – Canım da qurbandır sizə.
Onun məzarıDöşünə döyərdi o kürsülərdə,Əliylə sinəsi əlbəyaxaydı.
Hava quldurlarıHava quldurları yaman çoxalıb,Yerin caniləri qalxıb göylərə.
Tərif-təhqirƏvvəl təriflədin məni bolluca,Gördüm yavaş-yavaş xərifləyirsən.
Şövkət ƏləkbərovayaOxudun “Qarabağ şikəstəsini”,Ürəyim alışıb yandı közünə.
Bacı-qardaşKənddə bir tanınmış həyət-baca var,Burda günlər keçir sakit, mehriban.
Xəzər çimərliyindəNədir ürəyimi burda incidən? –Çimərlik qapqara, sahil natəmiz.
Gözün götürmürMən atəş, sən quru, soyuq taxtasan,Kükrəyən ilhamı gözün götürmür.
Cavidin məzarıQəlbimizdə xəlvətiÇəkdik ahu-zarını,
NekroloqMən bir dost itirmişəmGözlərim görə-görə.
Boyalı əllərindəTutduğun pediküldəƏtriyyat zavodu var:
Sahibsiz ev– A qonşu, bu evin sahibi hanı?– Deyirlər evlənib, köçüb şəhərə.
İki qocaQoca var sinəsi geniş Mil düzü,Adı and yeridir elin, Vətənin.
Min şükürQaz dedi qarğaya: – Çox qarıldama,Hər səsin çıxanda ətim ürpəşir.
Qızıl və poladQramla ölçülür qızıl həmişə,Qapan tərəzidə çəkilir polad.
Şirin sözBəzən iclaslarda durub üz-üzə,Sözlər yağdırırıq zəhərdən acı.
Torpağa andımÇörək doğrayırdım, bıçaq sürüşdü,Kəsdi barmağımı yavaş, yüngülcə.
Qız qalasıBakıda bir qədim Qız qalası var,Bəlkə, qalaların ən göyçəyidir.
Həyat vəsiqəmHəkimlər tapşırıb: – Oxuma qəti,Gözlərin tutulur, belə yaramaz.
Odlar yurduMənə Odlar yurdu demiş babalar,Odumdan əriyib qaçır boran, qış.