Вагиф Баятлы Одер · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Xanım! Xanım!Canıma canlar qarışıb,
Gül düzəldirəm adamlardanGül kimi qoxlamaq istəyirəm adamları,odu ki, gül düzəldirəm adamlardan,
Yarı çiçək, yarı kəpənəkGördüm hamının üzündəDərt dərdi, qəm qəmi basır,
Tanrım, bu göy xoşuma gəlmirBu göy xoşuma gəlmir daha,Daha torpaq yeyə-yeyə böyümür şahlar,
Səni kimə tapşırım gedim, Vətən, səni kimə tapşırım gedim, İlahiSəninçün neçə yol yerüzünə,neçə yol göyüzünə yıxıldım,
Savalanım – Tanrı dağımYerüzü – göyüzündə kiçicik bir nöqtə yox,göyüzünün kiçicik bir nöqtəsi!
Qanadlan, uç, zalım Şuşaşairin göyə çevrilib Şuşanı azad etməsi*Qanadlan, qalx, gəlirəm,
Sən Allaha oxşayırsan, anaVətən torpağını hamıdan çox sevənlər vətən torpağına hamıdan tez qarışmağa tələsənlərdi. Vətənin ən gözəl ətri də onlardan, onların torpağından gəlir. Hər dəfə dostum Zakir Fəxrinin, həm də hamımızın qardaşı Kamili xatırlayanda yerüzüm və göyüzüm çöl, çiçək qoxusuyla dolur və Kamilin bu gözəl çöl, çiçək qoxusu dünyamı uzun müddət tərk eləmir, mən çox zaman özümdən asılı olmadan öz-özümə gülümsəyirəm. Bu çöl, çiçək qoxusu bizim dünyamızın çöllərinin, çiçəklərinin qoxusuna bənzəmir, daha sevgili bir dünyanın hər an insanı yeni bir xoş hala gətirən qoxusudur. Bu həm də Kamilin və bütün igid, gözəl, şəkil şəhidlərimizin ruhunun qoxusudur. Mənə elə gəlir ki, onların ruhunun gözəl ətriylə dolu o dünyaya çox rahat getmək olar. Onlar arasına getmək əbədi solmaz çiçəklər arasına getmək kimidi.Çöl kimi,
Dünyanın ən iri gözü, ən iri çayı, dəniziTanrım, əsirlikdə başları kəsilən şəhidlərimizin son baxışlarıyla göyüzünün hərəkətini onların son anda gözlərini zillədikləri yerdəcə durdurdun, beləcə, zamanı da dayandırdın. Bu dünyada daha heç kəs qocalmır. Şəhid anaları da elə həmin andakı şəkillərindəcə qalıblar, saçlarında bircəcə dən də artmayıb, çünki şəhidlərimiz gözlərini göyüzünə zilləyib göyüzünün hərəkətini, həm də zamanı dayandırmaqla anaların saçlarını ağarmaqdan, üzlərini qırışmaqdan qorudular. Yoxsa anlar axıb getdikcə, analar da axıb gedəcəkdi, saçları ağlarda, üzləri qırışlarda itəcəkdi və mənim başım da hər an yenidən kəsiləcəkdi, elə kəsilən kimi də boynum dünyanın ən iri gözünə, o gözdən axan çay isə dünyanın ən iri çayına, dənizinə çevriləcəkdi.– Canımın harasındasa,
Kipr adası – Türk kamanıYenə üzürəm göyüzündə,Göyüzündə, göyüzünün bir qırağıyla,
Ağıllılar sizə göründükləri qədər ağıllıAğıllılar sizə göründükləri qədər ağıllı, ağılsızlar da siz düşündüyünüz qədər ağılsız deyillər.Göyüzünə qonan quş*
Brejnevin son illəri*Tankları döyüşən Əfqanıstana göndərirdi,yemək-içməyi ağlayan Ermənistana,
Anayuvamız, atagöyümüzhəlak olan təbii gözəlliklərimizin xatirəsinə*Nə deməkdi qırmaq meşələrimizi?!
Göyüzünün o üzünə uçuşlarTanrım, Tanrım, İlahi,Göyüzünün o üzünə kömək ol,
Göyüzünün o üzünə oxuyacağım şeirBu nə işdi, Allahım, boy atıram,uşaqlar beşində, onunda boy atantək
Qəm qəm üstdə alır dəmiQəmə ancaq qəmtək baxma,qəmtək baxanlar yıxılır,
Heç bir ölüm bəyənmədimUddum həm ölüm əzabın,həm də ölüm nəfəsin,
Heç qalxan ruhumu da görmədiz, göylərMənim bu dünyada yalnızsizlərə ümidim vardı,
Heç nədən yarışmadım, İlahi, məni dünyadan götürəndə əziyyət olmasın sənəHeç kəs xatırlamasın məni,öləndən sonra
Gəlim, bölüşək səninlə, mənə neçə ölüm düşür?!Hə çox ölüm var canındaQırılır, ölün düşür,
Üzün son gülüşə, gözün son yaşa qalıb– Üzün, gözün körpə-körpə,dalğa-dalğa, ləpə-ləpə
Deyən, lap çox sevişdikBu qədər sevgimi olar?!Deyən, lap çox sevişdik,
Dön bəri bax yeriXan ceyranın qaçışında,Ən şəhanə uçuşunda,
İndən belə ağlama, uçDahilik ruhi hadisədir, ağıldan yox, ruhdan gəlir. İlahi hamını dahi yaradır. Milyonlar Allahın onları nə üçün yaratdığını duymur. Dahilər Allahın onları nə üçün yaratdığını duyanlar, İlahinin onlarçün ayırdığı İlahi yolu tapıb gedənlərdir.Heç olmasa yaxşı insan ol.
Qəribik, şairim, qəribik, sözümŞairlər qəribdi bu yerüzündəKüçədə, bayırda, evdə, eşikdə,
İndən belə ağlama, uç!İndən belə ağlama, uç,yox olanlar vardı uçdu,
Yenisey şeirlərindən Yenisey-ana suAna yanında ölməkdidünyanın ən gözəl ölümü,
Analar doğmur şairləriAncaq, ancaqgöyüzünün dar ağacından
Bürcü-bürcüAraz axar bircə-bircə,Ölər diricə-diricə,
Donurdu hadinin əlləriSoyuğu başladı yetim bir məmləkətin,Keçən ilin soyuğu qıçında