Самед Вургун
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bilməm nə xəyal ilə oyandım yenə erkən;Bir quş ki, uça düzlərə, səhralara azad
Bahar şərqisiGünəş doğdu, yayıldı,Yatan ellər ayıldi.
Çörək dostuBir az yeyər, içər keyfi durular,açılar rəngi,
DönüşAh, nə zaman ki, duyğularım ac,Gözlərim səmimi bir şerə möhtac,
Mən hazıram (Səməd Vurğun)Bu gün mənimSağlam bədənimdə qan-tərə batan
Tikanlı sözlərMən yazmamış bilirəmvə sevinib gülürəm
Sevgilim XavərəSınamışam dönə-dönə bu dünyada baxtımı,Heç ömrümdə məna karşı doğru bir göz baxdımı?
BaharMən səni gördükcə gözlərim yanır,Sən ey gəncliyimin güzgüsü bahar!
SevgiYenə də ruhumu gəzdi bir duyğu...Götür albomunu, mən deyim, sən yaz!
Vətən ordusuQorxub çəkilmədik ölümdən, qandan,Çıxdıq illər boyu çox imtahandan;
Böyük revolyusiyaÜç yüz il acımadan, titrəmədən, duymadan,Hey diddi köksümüzü çarlığın zülüm quşu.
A köhlən atım!Əlim tərpənməmiş oyna yerindən,Nəzil qamçı kimi səyirdəndə sən.
AlqışGirib Şah dağının qoynuna sarıGetdikcə gözlərdən uzaqlaşdınız;
Anam gəliniBaşına döndüyüm, anam gəliniSən ilk qönçəsisən bizim gülşənin.
Sənət ustasınaMən onu ilk dəfə gördüyüm zamanSıxdım məhəbbətlə titrək əlini;
Sabirin şərəfinəXəyalım bu gecə varaq-varaqdır.Dilsiz əsrləri o yaracaqdır.
DargözBelə deyirlər ki, səndə "hünər" var...Bacaran insanın gözü dar olmaz.
NizamiYoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən,Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən,
Ananın öyüdüGeyib əsgər paltarını, silahlandı qəhrəman,Onun polad sinəsinə sığışmadı ürəyi.
Qoca qəhrəmanın çıxışıBir şir kimi sinə gərdi o danışıq kürsüsünə,Bütün salon qulaq asdı bu qocanın gur səsinə.
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.
Mıs-mısBoyun da var, buxunun da, pis də deyil vəzifən,Ağız dolu bircə dəfə danışmadın yenə sən.
Partizan BabaşSorağını alsam belə bu gün sənin uzaqlardan,Məhəbbətə hasar çəkməz nə ayrılıq, nə də zaman…
Ey könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinəEy könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinə,Can evindən seyrə çıx bir xoş güzarın eşqinə.
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Gəlməsəniz də...Давайте, друзья, у меня соберемся в садуБез водки и прочего — просто за чаем.
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.
İstiqbal təranəsiGünəşlər, aylar, ulduzlar vüqar ilə dolaşdıqca,Müzəffər ordumuz hər gün dənizlər, dağlar aşdıqca,
Ah, paxıllar!Biri gedir, biri gəlir paxılların bu dünyada,Bir iblisdir ilan başlı, balıq qanlı bu insanlar.
Eşq olsun sənətkara!Bir qocaman qartalın qanadları dayandı;O bir daha qıy vurub, dağlardan keçməyəcək.