Самед Вургун
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Həyat! O çox zaman görünür iyrənc,Bu səhnədə min bir qanlı pərdə var
QafqazBilsin axtaranım, tanışım, dostum,Eşitsin dənizlər, qaralar*məni
İşçiƏyilsin səcdənə yıldızlar, aylar,Sənsən dünyaların fəxri, şöhrəti.
Səhərə yaxınYığılın başıma, qohum-qardaşlar!Qoyun bir ah çəkim ərisin daşlar!
Şərqin qapısıŞƏHƏR OYANIRKƏNGünəş qısqanaraq ürkdü gecədən,
Ölümün məhkəməsiSoyuq bir qış axşamında süzərək kainatı,O, mənalı baxışlarla tərk elədi həyatı...
Sən o deyilsən ah!Sən o deyilsən, ah!.. Dəyişdin, döndün,Buludlar qoynunda parladın, söndün?!
SevirəmMən də bir insanam, mən də canlıyam,Mənim də qəlbimin arzuları var.
Şairin sevgilisinə!Sevgilim! Xavərim! Son bahar çağıUçub tökülürdü ömrümün bağı...
Üzərimdə qara-qaraUzərimdə qara-qara,İlan başlı buludlar var...
Əhli-qələm"Pul verin! Çox verin! Mən sənətkaram!Yoxsa siyasətlə pozular aram...
Ömrümün gündəliyindənBu gün qızcığazım Aybənizlə mənGöz-gözə baxışıb güldük ürəkdən.
Çil toyuğun tək yumurtasıOxucum, etiraf edirəm qəlbənSatira gəlməyir mənim əlimdən.
Fitnə"Eh… ölüb getmədi bircə bu qarıTorpaq da sevməyir bu çal kaftarı…
Ləzgi qızıƏtəyini çirməyərəkSamur çaydan keçəndə sən,
Bir səs...Qərib bir səs gəldi bu gün qəlbimdən:Ömrün baharında öləcəyəm mən…
Təzə ilVaxtdır qədəhləri qaldırın dostlarİçək təzə ilin şərəfinə biz;
SovqatSevgilim, qış gəlir, şaxta düşəcək,Yenə axar çaylar buz tutacaqdır.
Həyat eşqiSiz ey dost olduğum, qardaş olduğum,Siz ey hər sirrinə sirdaş olduğum,
ZiyafətOrta əsrlərdən qalma bir saray…Yan-yana düzülmüş böyük salonlar;
Məhəbbət ilhama çağırır məniYenə də yam-yaşıl geyinir dağlar,Göz kimi durulur qaynar bulaqlar.
Kiçik şəhərArazdan arx gəldi, su gəldi Milə,Bir ilə salındı kiçik bir şəhər.
Bahar düşüncələriBahar, istəklimsən başdan, binadan,Ən gözəl qızısan sən təbiətin!
Musa CəliləO gün ki, üstünü cəlladlar aldı,Günahsız töküldü müqəddəs qanın.
ŞikayətQulaq asın, dost-aşnalar,Bir pərişan kamanım var.
Mefistofel, yaxud dost cildində düşmənMefistofel! Mefistofel! Səni ölmüş sanırdıq biz,Fəqət sağsan, "əfv elə" ki, görməmişdir gözlərimiz.
ZeynalKöhnə bir evciyəz gördüm, içi toz, torpaq,Sökük divarları var hisli, paslı.
ŞikayətMənəm bu dünyada bəlalar çəkənNakişi, naşükür insan əlindən.
Ömrün pərişan günləriAçılıb gülsün, əzizim, hər çəmən, hər laləzar,Solmasın, yavrum, a Leyla, novbaharın gülləri
Həyat dedikiəri şübhəli bir şeyHəyat dedikiəri şübhəli bir şey,Ölümsə şübhədən çıxmaq deməkdir.