Шах Исмаил Хатаи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qamətindən münfəildir sayeyi-sərvi bülənd,Həsrətindən ər-əri-şümşad olubdur dərdmənd.
Sənsizin könlüm şəha, bir külbeyi-viranədirSənsizin könlüm şəha, bir külbeyi-viranədir,Kimsəyə ərz etməzəm kim, bir yıxılmış xanədir.
Ta düşübmən eşqinə, hicrində mən zarəm hənuzTa düşübmən eşqinə, hicrində mən zarəm hənuz,Dami-zülfin bəndinə mürği-giriftarəm Hənuz.
Ta ki, düşdüm hicrinə, könlüm fəğanə başlərTa ki, düşdüm hicrinə, könlüm fəğanə başlər,Gəldi ahimdən mənim fəryadə dağü daşlər.
Vücudini bu könlüm can demişdirVücudini bu könlüm can demişdir,Ləbini ləl ilə mərcan demişdir.
Yanağın ey pəri can mənzilidirYanağın ey pəri can mənzilidir,Bu bülbülnün gülüstan mənzilidir.
Arizin kim ol rüxi-pürnuri-tab üstündədirArizin kim ol rüxi-pürnuri-tab üstündədir,Suyə bənzər kim, həmişə afitab üstündədir.
Bir qətreyi-ərəq ki, yüzündən nisar olurBir qətreyi-ərəq ki, yüzündən nisar olur.Səhni-zəmin baharü gülü laləzar olur.
Bu aləm hüsninə heyrandır, ey dustBu aləm hüsninə heyrandır, ey dust!Sana bu qönçə ləb xəndandır, ey dust!
Cana, ğəmində gözlərimə su gəlür, gedərCana, ğəmində gözlərimə su gəlür, gedər,Seyl oldu, daşdı, şimdi bəhər su gəlür, gedər.
Cana, sənin camalını can afitab oxurCana, sənin camalını can afitab oxur,Hüsnün kitabi-şərhini ümmülkitab oxur.
Dilbəra, bu dərdimə dərman edərsən, vəqtidirDilbəra, bu dərdimə dərman edərsən, vəqtidir,Mən fəqirə lütf ilə ehsan edərsən, vəqtidir.
Dilbəra, eşqin sənin cismimdə canım canıdırDilbəra, eşqin sənin cismimdə canım canıdır,Vəsli rüxsarin xəyali könlümün mehmanıdır.
Dilbarə, şəmsüz-zühadür şöleyi-rüsxarinizDilbəra, şəmsüz-zühadür şöleyi-rüxsariniz,Ayəti-Tahavü Yasin surəti-didariniz.
Dodağın qənd imiş, bal onda neylərDodağın qənd imiş, bal onda neylər?Nə nazik xətt imiş, xal onda neylər?
Ey cəmalın gülsitani baği-minudur manaEy cəmalın gülsitani baği-minudur mana,Cənnəti-rizvan ki, derlər, ol səri-kudur mana.
Eylədim bünyad əvvəl bəndə az nami-xudaEylədim bünyad əvvəl bəndə əz nami-xuda,Ol yaratmış sərvəri-mərdan Əliyyül-Mürtəza.
Ərzə yazdım mən sənə, ey şah xubanım, mədəd!Ərzə yazdım mən sənə, ey şah xubanım, mədəd!Ərzi-halım sən bilirsən dinü imanım, mədəd!
Fələknin gərdişindən dadü fəryadFələknin gərdişindən dadü fəryad,Məni ayırdı səndən dadü fəryad.
Həq kəlami sevmişəm, sureyi-Yasindən mədədHəq kəlami sevmişəm, sureyi-Yasindən mədəd,Kim, mənə incili-fürqanın duasından mədəd.
Həsrətin dərdindən, ey can, bağrım oldu parələrHəsrətin dərdindən, ey can, bağrım oldu parələr,Suzi-eşqin yürəgimdə hər dəm eylər yarələr.
Könül bir yarı sevdi kim, pəridirKönül bir yarı sevdi kim, pəridir,Cahan içrə gözəllər sərvəridir!
Nə buyurursan şəha, fərman sənindirNə buyursan şəha, fərman sənindir,Yolunda canü baş qurban sənindir.
Nə xacəyəm, nə də mal əksiyimdirNə xacəyəm, nə də mal əksiyimdir,Nə sultanəm, nə xud qul əksiyimdir.
Novcavan ol pir ikən, dövran ki, canan dövridirNovcavan ol pir ikən, dövran ki, canan dövridir,Şad ol ey xəstə könül, kim, dərdə dərman dövridir.
Ol pəri kim, bu cahanda hüsninin həmtası yoxOl pəri kim, bu cahanda hüsninin həmtası yox,Sərvi-rənanın xuraman qəddinin balası yox.
Şəha, ol zülfi-müşkinin nə ziba çinn-pürçindirŞəha, ol zülfi-müşkinin nə ziba çinn-pürçindirKi, hər bir tari ol zülfin bəhayi-Çinü Maçindir.
Şəmi-hüsnin çövrəsində canü dil pərvanədirŞəmi-hüsnin çövrəsində canü dil pərvanədir,Yanmayan ol şəmə qarşı bixəbər pərva nədir?
Ta ki, dərdindən olubdur yürəgim sədparələrTa ki, dərdindən olubdur yürəgim sədparələr,Tiği-eşqin yürəyimin səd həzaran parələr,
Təala şanəhu əkbər, bu nə hüsni-dilaradırTəala şanəhü əkbər, bu nə hüsni-dilaradır,Cəmalın huridən yeyrək, boyun tubadan əladır!