Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
İtdim bir şəhərdə mən,Ünvan çıxdı yadımdan.
GörürükHər nə var görürük:Suyu, odu,
Məhəbbət və vəfa şərtlərinin şərhiEy muxatəb, eşqə meyl et, dərdlərinə ver dərman,Allah eşqin bəlasilə edir bizi imtəhan.
Axşam çağıdırCəvahir oldumsa,Kimsə almadı,
MəhəmmədBir cavan tazədən gəlib ərsəyə,Əcayib oğlandır, adı Məhəmməd.
QaçqınÖrtünmə, dur! Kimsən, nerəlisən sən,Gözəl qaçqın, başı bəlalı qaçqın!
Böyük şəhidimizəMünir Kari üçün*Özün bir nur ikən “qanlı ulduzun”
Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzarƏlibəy Hüseynzadə hazrathrinin Qafqasiyada mühacirəti münasibatilə təhəssürat*Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar,
Əllərin səninBir ağ göyərçin kimi ovcumun içindəSıxılmışdır əllərin sənin!
Məzə dağıYenə gəlib bahar fəsli,Süsən, sünbül, Məzə dağı,
SənəminGözəllərin gözəlidi,Var bu sədası Sənəmin.
Varİnsan oğlu yalan demə, yalan da var,Üzümə aydın görünmə, çiskinli duman da var.
“Əsəblərini qoru”Bəzən mənə deyirlərAsta danış, asta din.
GəlmişəmYahu,Yahu! deyə - deyə,Bu meydana gəlmişəm.
Doqquz ay keçmiş– Ay nənə!– Can nənə! Nənən sənə qurban nə var?
İnildərSənə deyim, aşıq Cünun,Gözlərimdə yaş inildər.
Qəzəl: Can nədir kimsə onu eyləyə cananə fədaCan nədir kimsə onu eyləyə cananə fədaOla ya olmaya bir mur Süleymanə fəda
Beşinci məclisVaqe olur meşə içində, Hacı Qurbanın səfərxanasında. Gecə vaxtı, Hacı Qurban otaqcada əyləşib, əlində təsbeh, kənarda lampa yanır.*Pirverdi** (daxil olub). Hacı, Camal bəy yoldaşları ilə gəliblər, dərənin qurtaracağında dayanıblar...
Газель 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ استطفلان چه شناسند که دیوانه بزرگ است
Газель 354ز دلت چه داد خواهم که نه داور منیز غمت چه شاد باشم که نه غمخَور منی
Газель 87غیر ناکامی ز محبوبان مرا مطلوب نیستعاشقان را کام دل جستن ز خوبان خوب نیست
Джам-и Джам, глава 114اول استاد، پس گهر سفتنتا نباید به درد سر خفتن
Câna belâ kılan bili bârı degül midürCâna belâ kılan bili bârı degül midürOl bârı yükleden bana bârî degül midür
Xoş amədi“Hər dəm əzin bağ bəri mirəsəd”.“Tərəqqi”nin bir neçə nömrəsində osmanlı ədiblərindən izmirli Xacəzadə Məhəmməd Abdulla bəy əfəndi öz barəsində ərəbcə yazdığı mədhnamələri oxuduq.
Ənisül-arifin, 15چون هوی بر حب دنیی شد مزیدبختت اندر نفس شوم آمد پدید
Газель 1یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را
Töhfeyi-Sami, bölmə 232از جمله خوش طبعان آنجاست این مطلع از اوست :
O taydaKönlümdən hər gün keçir gözəl Təbrizim mənim,Gözəllikdə, sevgidə əzəl Təbrizim mənim!
Məktəbli ilə müəllimin əhvalatıBir uşaq incimişdi məktəbdən,Dedi: – Ey xaliqi-zəminü zəmən,
Рубаи 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم