Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Baharın gəldiyin nədən biləyimBaharın gəldiyin nədən biləyim,Gül dikəndə bitər, bülbül daldadır.
Mənim fərqim varmı heç?Bir tərəfdə sel kimi od axıdan buruqlar,Bir tərəfdə çadırda donan körpə çocuqlar.
Qaya və selKeçib dağı-dərəni,Aşıb bəndi-bərəni,
Rəqibin varsaRəqibin varsa da:Demək, sən varsan.
Газель 1414هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاستآخر ای خانه برانداز سرای تو کجاست؟
Рубаи 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل
Рубаи 77صد شکر که خاک طینتم یافت شرفافتاد مرا دامن اقبال بکف
Газель 100صورت او را ز معنی آشنایی با دلستورنه صورتها بسی دانم که از آب و گِلست
Lebün meyiyile bir dem dimâğ eğer ter olaLebün meyiyile bir dem dimâğ eğer ter olaGerek ki sözlerümüzden cihân mu'attar ola
TapmacaO hansı konsuldu ki, Bakı kimi böyük şəhərə konsul təyin oluna və gəlib çıxa Bakıya. Görə ki, bu şəhərdə yaşayan neçə min təbəəsinin heç birisi nə konsul cənablarının dilini başa düşür, nə də konsul onların dilini bilir. Axırda lazım gəlir ki, bir hambal konsulun hüzuruna gəlib, şikayət eyləməli olsa, məcbur ola öz yanınca bir dilmanc da gətirməyə?Hər kəs bu tapmacanı tapsa, söz verirəm axund-molla Tağıdan iltimac edəm ki, bayram günü ərdəbilli məscidimizə Seyid Mirhəsən Ərdəbiliyə yığdığı altmış manatın yarısını həmən seyidə verəndə və yarısını da bərayi-ehtiyat öz yanında saxlayanda həmən puldan bir qədər xərclik də bizim tapmacanı tapana karsazi eləsin.
Газель 46عاشقم، خسته ام، خراب و یبابغرق دریای حیرتم، دریاب
Газель 283جام شراب و ساقی زیبا و بانگ نییحیی العظام و هی رمیم بفضل حی
Töhfeyi-Sami, bölmə 264تبریزیست و نقش ها و صورت ها را طوری می بندد و در هجو عمل ها دارد و از جمله برای مولانا زینی که بغایت سیاه و جسیم بود عملی بسته تاریخ وفات او خرس سیاه پیدا کرده و روی برویش بسیار میخواند و بسیار میخورد با وجود آواز گرفته خوانندگی هم میکند و اعتقاد تمام بشعر خود دارد خاطر به زیب و زینت خود می گمارد و خود آرای است تخلصش فراقی است این مطلع از اوست :دمبدم میگردم از شوق لب لعل تو مست
Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Olmaz bilirəm xəsteyi-hicranə əlac.
Qurban verərdimMənə bircə kəlmə can söyləsəydin,O bircə kəlmənə min can verərdim,
Кыта 76منم ز حسرت دیدار یار زار و نزارهمی بگریم چون ابر نوبهاری زار
Кыта 34تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرمدرین نهال نگر پیش از آنکه خشک شود
SevgilimSevgilim qaşların çatıb baş-başa,Hüsnünə etməyə hər gün tamaşa
İtirmək istəmirəmÜzünü görmədiyim illər gəlib ötüşdü,Bəxtimə bax, nəhayət, vüsal vaxtı yetişdi.
Рубаи 48در غربت اگرچه بخت همره نبودباری، دشمن ز حالم آگه نبود
Хосров и Ширин, глава 8به فرخفالی و فیروزمندیسخن را دادم از دولت بلندی
Рубаи 35روزی که رسی به پرسش این دلریشجانی که تو دادهای کنم تحفهٔ خویش
Eyki guyi şərəfi-nəfs be ədləstü be cudТы, пекущийся о чести, не обманывай народ,Говоря, что славу только справедливый обретет, -
Газель 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Атешкаде, глава 5شه به پایان باز ناورده عتاببا زبان تیر دادندش جواب
UnutUnut, dedim, unut! Gətirmə yada,Bir daha dünyada sən, ey səs, məni!
Azərbaycan – dünyam mənimAzərbaycan – qayalardabitən bir çiçək,
Bir parça torpaq qalmadıBarmağın hər yanə qoydu əldə barmaq qalmadı,Qarmağın hər yanə atdı bircə qarmaq qalmadı.
Əmirzadeyi-məşuq və cavan aşiqVar idi bir lətif əmirzadə,Xanımanı nəzdik Şətti-Bəğdadə.