Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
اصفهانی است در اوایل، عمر به تباهی صرف میکرد چون بقدر صورت خطی و نزاهت خدی داشت بقابضی شهر مذکور اوقات صرف میکرد و بعد از چند روز وزیر داروغه که ملازم درمش خان شاملو بود شد و بنابر آن که در فترات رومیه که تفصیل آن در کتب مفصله مطوله مسطور است خدمت نمایانی از او صادر شده بود بوزارت صاحبقرانی ( سرافراز شد و کار او بجائی رسید که در یک روز هزار تومان بخشیده بود که کم کسی را از وزراء این رتبت دست داده . سلمان ساوجی :بنای روزگار که این خشت زرنگار
Газель 157عاشق قرین مهر و وفا هرکجا که هستعارف قرین صدق و صفا هر کجا که هست
Süruri-xəlvət Hüseynqulu xanAxşam saat səkkiz idi. Bu gecə Rəşidülmülk öz «sevgilisi» Hüseynqulu xan Süruri-xəlvət ilə evə hər gecəkindən tez gəlmişdi. Buna görə də Mahru xanım şübhələnir və bunun səbəbini öyrənməyə çalışırdı. O adəti üzrə Rəşidülmülklə öz otağının arasında olan dəhlizə keçərək onların danışıqlarını eşitməyə başladı.Süruri-xəlvət Rəşidülmülkün yazı stolundan kənarda durub onun yaxınına getmək istəmirdi. Rəşidülmülk isə bir neçə kərə:
İlhamİlham o ilahi bir gəlişdir,Ulduzlara doğru yüksəlişdir!
Рубаи 9فرقان رخت که فرق فرقان بشکستموسی چو بدید لوح یزدان بشکست
Məhəbbət olmasaydıBu həyat kitabımın artdıqca varaqlarıÖmrümün ağacından yarpaqlar bir-bir düşür.
Рубаи 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Касыда 74به عذر روی نهادم پس از هزار گناهچه شوخ چشم کسم لااله الاالله
Baği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəzBaği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəz,Bir qədi sərv, üzü laleyi-həmradı qərəz.
Üç itLaçın bacısı Tərlan ilə həyət bağçasının yanında oturub səssizcə beşdaş oynayırdılar. Oyunu bu dəfə Laçın qazanmışdı. Tərlan əlini yerə qoyur, Laçın daşı havaya atıb Tərlanın əlini əli ilə vurduqdan sonra daşı tez havada tuturdu. Tərlan əlini çəkərək dedi:– Ay insafsız, mən səni udanda belə bərk vururdum?
Рубайят, 28دل جای غم توست چنان تنگ که هستگل چاکر روی تو به هر رنگ که هست
ÖlkəmizinSalıbdır aləmə şöhrət səfası ölkəmizin,Gözəlləşir günü-gündən binası ölkəmizin.
Атешкаде, глава 26کرد پور سعد ترسائی جوانبهر قتل آن امیر دین روان
Газель 191میگفت لیلی روزی به مجنوناز حسن من شد عشق تو افزون
Газель 173چون منی را کی رسد روی جهانآرای تودولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو
Neçin məktəbə rəğbətim olmayır?Сочувствовать школе? Ну что за народ!От школы доход не растет, не растет!
VəsiyyətQara cilddə çap eləyin kitabımıMəndən sonra.
Salam, MoskvaВосемь месяцев я не видал тебя.Смертоносный к тебе приближался шквал.
Müqəvva yeriyirYenə al - qırmızı ustullara rüsva yeriyir,Yenə imzalar içində neçə fitva yeriyir.
Əgər olmasaydınDünyaya gəlməsəydinYenə tapardım səni.
SöyüdHüseyn İbrahimova*Yenə Təbriz sözü gəldi dilimə,*
Gözüm, səndə səda varGözüm, səndə səda var,İskəndərvar səda var
Mənim atamHələ gəncliyindən alnı qırışdı,Saçını ağarmış tellər bəzərdi.
Gözdə gözü sənGövhər mədəniyəm, düşmüşəm dərdə,Dərman eylə gözə gözdə gözü sən.
Ayə məndədiAhəngər deyiləm, naşı bəzirgan,Gözüm dürdanədə, a yəməndədi.
Səadətnamə, 41خانۀ زال داشت یک روزنتنگ مانند منفذ سوزن
Ordan-burdan 67“Rus təəssübkeş firqələri” öz nəşriyyatları vasitəsilə Qafqazdan şikayət edərək deyirlər: Qafqaz quldurlar ocağı olubdur. Yol ilə ötüb keçmək olmaz, bunun da səbəbi odur ki, Qafqaz əhaliləri vəhşi olduqlarından ədalət və insaniyyətpərvərlik təriqi ilə icra olunan hökmləri anlamadılar. Və hökumətin şən və heysiyyəti onların nəzərində itdi. Buna görə hökumət şədid tədbirlər ittixaz edib, Qafqazı qazaqlarla doldurmalıdır.Afərin təəssübkeşlər! Yaxşı tanıyırsınız Qafqazı... Görünür ki, sizin, hər uçastoku müstəqil və müstəbid bir İran xanlığına döndərən pristavlardan, uryadniklərdən və ədalət və insaniyyətpərvərliyi bazar şirəxanalarında şərab küpünə qərq etmiş məhkəmə məmurlarından və quldur sədası gələndə qarnı ağrayıb, quldur quldurluğunu tamam edənədək postlarda üzü üstə yatıb qalan qazaqlardan xəbərdarlığınız yoxdur!..
Çocuq22-23 yaşlarında olan bu gənc çocuq vur-tut iki il idi ki, məktəbi bitirmiş, müəllimliyə başlamışdı. Bütün günləri-gecələri fikri, zehni özü ilə məşğul olduğundan bir yerə çıxmamış, kimsə tərəfindən tanınmamışdı. Ona görədir ki, bu gün böyük bir izdihama qarşı söz başlarkən ilk əldə qan beyninə vurdu. Arıq, solğun çöhrəsini xəfif bir qızartı örtdü. Yaşadığı həyəcanın şiddətindən ürəyi çırpır, bunun da nəticəsi olaraq səsi titrəyir, hətta tez-tez dili çalpaşıq vururdu.Bunun üzərinə yazıq çocuq özünü itirməsin deyə, onu həvəsləndirmək və cəsarətləndirmək üçün sanki “doğru deyirsən”, “yaxşı deyirsən”, “qorxma”, “tez bitir”, deyə sözlərini başı ilə təsdiq edirdi. Fəqət ilk əldə qorxan və indi-indi dili dolaşır kimi görünən bu gənc getdikcə sakitləşir, demək olursa, özünü öz əlinə alırdı. Çox keçmədən üzünün qızartısı itmiş, onsuz da sarımtraq çöhrəsinə xəfif bir solğunluq enmişdi. Ara-sıra dodaqlarında və səsində duyulan yüngül bir titrəyiş hələ də dərin bir həyəcan yaşadığını anladırdı. Fəqət hər halda bu gənc artıq acınacaq bir görkəm ərz edən həminki qorxaq çocuq deyildi. Qırpımdan-qırpıma kəndisini doğruldur, sözdən-sözə öz qüvvət və mənliyini bütün qurultaya hiss etdirirdi.
EyləsənQoşa narın sinən üstə uyuşub,Can deyərəm məni mehman, eyləsən.
Bir yüzi Leyli ğəmindən üştə Məcnunəm yenəBir yüzi Leyli ğəmindən üştə Məcnunəm yenə,Bilməzəm halim nola, hala cigərxunəm yenə.