Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Gül üzün həmdəmdi müəttər zülfə,Öz nəkhəti bəsdir, gülab istəməz.
Nəşrdə «divan»ı çıxırKimə səs verməyə hazırlaşıram canı çıxır,Kimə bel bağlayıram sübh səhər cani çıxır.
Qəlbimtək tutqundur payız səmasıQəlbimtək tutqundur payız səması,Axır gözlərimdən yaş gilə-gilə,
Qafqaz“Qafqaz özünün ümumdünya-tarixi*əhəmiyyətini bir daha nümayiş etdirdi.*
Odla su arasındaSaçları ağ ipəkdi,gözləri mavi dalğa,
Səadətnamə, 40از نصارا چو صوفیان فضولگشت مشهور اتحاد و حلول
Mənimlən ta yaman oldun, məni öldürdü qayğularMənimlən ta yaman oldun, məni öldürdü qayğularKi, ayatına demişlər, sənün yanında bədgular.
Ordan-burdan 9Xəbər çıxdı ki, Osmanlıda qanuni əsasi verildi. Əlbəttə, heç kəs inanmadı.Tanışlarımdan birisi deyir ki, “Tərəqqi”ni alıb, gördüm ki, başdan “Osmanlıda qanuni əsasi” yazılıbdır. Deyir: mən heç oxumadım. Elə bildim ki, bu ünvanda bir kitab elanıdır. Amma sonra gördüm, xeyr, kitab elanı deyilmiş, bəlkə əsli qanunı əsasi elani idi.
Ağrı dağıHavalanıb ərş üzünə qalxıbsan,Dağların sərdarı, nər Ağrı Dağı.
«Din ayrı qardaşlar»Qürbət bir şəhərin bazarında iki adam qabaq qabağa gəlib bir-birinə zənn ilə baxdılar. İkisi də əvvəl duruxdu, döyükdü və sonra nəfrət-əngiz bir heyrətdə dönüb qaldılar.– Pa, allah saxlasın, kəbla-Məhəmməd kirvə! Sən hara bura hara?
Yazıq "əmmə"ni“Əlif”dən dərs aldım, əbcəd oxudum,Huş verdim, öyrəndim yazıq “əmmə”ni.
Рубаи 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
Bilirəm“Zəhlə töküb yazma” – deyənlərəYazdığım zəhləni tökməkdədi çoxdan, bilirəm,
GəlməzHərcayıya söz açarsan ədəbdən,İrişər, anlamaq huşuna gəlməz.
II. Mənə toxunmaBu qürub çağında mənə toxunma,Qayıt get,
Müstövfiyül-Məmalikə məktubDövləti-əliyyeyi-İranın birinci şəxsi Müstövfiyul-Məmalikə yazılmış məktubun surəti**Dövləti-əliyyeyi-İranın birinci şəxsi cəlal sahibi Müstövfiyül- Məmalik cənablarının xidmətinə, onun yüksək iqbalı daimi olsun!
QələmQələm, ey baisi-imrani-aləm,Kərametbəxşi-növ'i-ibni-Adəm!
Стихотворение 165پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجلتیشهای بود که شد باعث ویرانی من
Bilirəm, bilmirəmŞeir yaza bilmirəmneçə gündür,
Qomşu çiçəyiSarışın balkonun kənarında,Yazın atəşli zərbəsilə solub
Cəfayi yarə səbr etmək tükənməz bir səadətdirCəfayi yarə səbr etmək tükənməz bir səadətdir!Olursa əksinə, ey mah, tələt bil ədavətdir!
Кыта 40فرمانروای شرق که عمرش دراز بادمیخواست زحمت من درویش کم کند
Cəfərim mənimUstad sadiq qaldı öz ilqarına,Milyonlar bir mizrab vurur tarına.
Газель 160چند بارد غم دنیا به تن تنهاییوای بر من تن تنها و غم دنیایی
Mən türkəmSən bizi aldatdın illərdən bəri,Mən çərxi-fələkdən dərs götürmüşəm.
İbrət üçünSüddən yanıq uşaq idi, –Hər nə gördü tamah saldı –
ÇeşməkŞəhərimizdə məşhur advokat Mahmud bəy əhli-kef və əhli-damaq bir vücud idi. Əhalidən, hər ürəyi darıxan, istəyəndə ki, bir qədər kefi açılsın, gedərdi Mahmud bəyin söhbətinə və həqiqət onun yanında əyləşənlər iki, üç saat dünya qeydini yadından çıxarardı. Mahmud bəyin mənzilində lətifələr danışıb gülməkdən sivay bir iş olmazdı. Şəhərin cəmi zəriflərinin yığıncağı Mahmud bəyin mənzili idi. Bunu da qeyd etməliyəm ki, iş vaxtında hər bir kənar söhbəti atıb ciddi işə məşğul olardı. Şəhərin ən qabil advokatlarından sayılardı.Mahmud bəy kitaba və qəzetə aşiq bir adam idi. Çox gözəl bir kitabxanası var idi və Rusiyada çıxan qəzetlərin zübdələrinə həmişəlik abunəçi idi.
GəldimBir nəfəscik söyləyəyim,Dinləməzsən, neyləyəyim?
SevirəmSevirəmBənövşə tək
Ədəbiyyat (“Bəsdi daha “Kəlniyət!”)Bəsdi daha “Kəlniyət”,Yazma Belə yazını,