Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Məğribdən məşriqə səf çəkib durub,Qüdrətdən çatıbdı baş-başa dağlar.
Nə anladıq bu gəlmaqdanNə anladıq bu gəlmaqdan,Bu altı aylıq qonaqdan?
YoxdurDüz sözün keçməz isbata,Yoxsul, səbəb: varın yoxdur.
Boz Alaşa— Ata:Oğul, sənə dedim, ata, get, ata
Qəfil küləklər əsəndəGünəş məşriqdən neçə dəfə çıxıb məğribdə neçə dəfə doğub qürub etdi – heç kəs hesablamadı, neçə-neçə bulaqlar birləşib çaylara qovuşdu, heç kim baş açmadı, dəryalara nə qədər təzə sular axdı – heç kim fərqinə varmadı, neçə-neçə gündüz gecəni qovdu, neçə-neçə gündüzün gecə üzünə zülmət pərdəsi çəkdi – heç kim bilmədi.Əcəmi də günəşin doğub batmasına tamaşa edə-edə, bulaqlardan su içə-içə, çaylardan adlayıb neçə-neçə gecəni gündüzə, gündüzü gecəyə qata-qata, nağıllarda deyilən kimi, neçə-neçə yollardan keçdi, aşırımlar aşdı, keçdikcə də, aşdıqca da saçlarına düşən dən çoxaldı, illər çin-çin olub yaşının üstünə qalandı...
QoymayırÜç ayda bir dəfə gəlirəm evə,Arvad söz eşitmir, uşaq saymayır.
TellərinXəbər almaq ayıb olmaz,Nədəndi qısa tellərin?
BilmirəmAy ağalar belə dərdə neyləyim?Fələk çox veribdi çəkə bilmirəm.
ÜstünəNazlı yarın gül yanağı,Yaraşıbdı xal üstünə.
MənəmDüşmüşəm qəm dəryasına ummanda üzən mənəm,Röyada çərxi aləmi dövr edib gəzən mənəm.
Altıncı fəsilCanlar verib sənin kimi cananə yetmişəm*Rəhm eylə kim, yetincə sənə cana yetmişəm.*
PərişanÇıxdım bu dağlan seyran eylədim,Gördüm yar gəzdiyi yerlər pərişan.
Hasarın o tayında(epiloq yerinə)*Bir vaxt dünyada özgə heç nə yox idi: bir ev vardı, bir ağaclı-budaqlı həyət vardı; dağlar idi, Günəş idi; bir mən idim, bir nənəm idi; bir də bir inəyimiz vardı ki, o da atam kimi səhər tezdən çıxıb gedərdi və axşam qaş qaralanda evimizə qayıdardı.
Ay ağalar, bir nigarın odunaAy ağalar, bir nigarın oduna,Dəli könlüm yana-yana düşübdür.
KeşişinBizlərə kələkdir, fitnə fəsaddır,Oturub-duruşu, işi keşişin.
Üçüncü məclisVaqe olur Xorasanın ətrafında. Bir tərəfdə Nadirin çadırı, o biri tərəfdə Xorasan qələsi.*ƏVVƏLİNCİ GƏLİŞ
Can içində dərdi-eşqin olalı, cana, müqimCan içində dərdi-eşqin olalı, cana, müqim,Gözlərindən sayru könlüm oldu sağü müstəqim.
Talıb bəy VəzirovaAyırdın mənə, Talib, ki, əzən xub oldun,Nəzəri-mərhəmətü lütfilə mərğub oldun.
Gözə ol şəh yolidin özgə gubari bolmasunGözə ol şəh yolidin özgə gubari bolmasun,Məndin özgə kimsəgə andin güzari bolmasun.
TellərinGözəl səndə nə qaydadır,Salıbsan yana tellərin.
Qəzəl: Aşiqə cövr etməklə, cana, günahı yoxmudurAşiqə cövr etməklə, cana, günahı yoxmudur,Gər qərib isə nə var, onun Allahı yoxmudur
Kamın alSəy göstərib bu meydana çıxanda,Məclislərdən, toy-büsatdan kamın al.
Altıncı fəsilPƏNAH XANIN TƏRNƏKÜT QALASINI VƏŞUŞA QALASINI TƏMİR ETMƏYİ VƏ
LələXəstə cismim bir cananın ucundan,Yanıb atəşlərə əriyir, Lələ,
Gəlsin, gəlməsinSəba, məndən söylə o gülüzara,Bülbül gülüstanə gəlsin, gəlməsin?
Nə dediDilqəm*Qasidi-bizəval, ərzi-halımı,
DüşübdürÇərxi-fələk qismət edəndə özü,Ğəmi-gərdun bu dilfigarə düşübdür.
Qəbri-sədxaqandırEy könül, dünyayi-fani bil-bədahə fandır,Müddəti-tuli-bəqası ləhzeyi-əcfandır,
CahanaEy gözəllər şahı, şuxi-nazənin,Yetişibdi hökmün külli-cahana.
Mən səni gördümƏzəldən bağçasız bir bahar idim,Dünyaya sığmayan intizar idim,