Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ayağı bir-bir qoyarlar pilləkana.Tədriclə. Yaxşı, yaxşı. Ustubnan.
Her lahza gözün gönülüme oh şaşayım dirHer lahza gözün gönülüme oh şaşayım dirZülfüne tenüm anun içün ohşaşayum dir
Отдельное стихотворение 170دارد سری به کاکل او هر سری که هستدربند اوست هر دل غم پروری که هست
Кыта 24خوش سواری است عمر خاقانیصیدگه دهر و بارگیر اوقات
Рубаи 58دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد
Həmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi i - əşyayə kimHəmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi'i-əşyayə kim,Xilqəti-imkan vücubi-zatini icab edər.
VI şuralar qurultayıAltıncı şuralar qurultayında qəza nümayəndələri məzəli gileygüzar edirdilər; adam qulaq asanda elə bilirdi ki, bu danışan zarafat eləyir.Amma bunlar hamısı doğrudur. Ağdam nümayəndəsi söyləyirdi ki, Şuşa şəhərinin fazili Ağa Əbdürrəhim ağa köçüb gəlmişdi ki, Ağdam məscidini döşəsin, səliqəyə salsın və oranı özü üçün mənzil qərar versin, həm də orada moizə eləsin, Allah baisin evini yıxsın: bu nadinc komsomollar bir gün dəstə tutub çıxdılar minarənin üstə və başladılar muzika çalmağa. Haman gün Ağa Əbdürrəhim ağa şələ-şüləsini yığıb məsciddən çıxdı qaçdı və ağanın pişmiş aşına su qatdılar.
Olmaya binüm bigi âlemde hergiz merd-i dilOlmaya binüm bigi âlemde hergiz merd-i dilSurh-ı eşk ü zerd-i ruhsâra derûn pür derd-i dil
Отдельное стихотворение 172عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست
Кыта 43ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمانوار است
Рубаи 60ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟
Pərdə çək eybinə zülmət kimi, xəlqin daimPərdə çək eybinə zülmət kimi, xəqin daim,Gər dilərsən ki, nəsib ola sənə abi-həyat.
Dinsizdirlərmi Azərbaycan kəndliləri?Bir para yoldaşlar yuxarıdakı suala “hə” cavabını verirlər. Hətta Göyçay firqə katibi öz məruzəsində bir vaxt deyirmiş ki, kəndlilər[i] dinsizliyə dəvət eləmək zəhməti hədərdir, çünki onlar, xüsusən cavanlar onsuz da din və etiqaddan uzaqlaşmışdırlar.Aya bu doğrudurmu?
Severem severem osanmah bana yohdurSeverem severem osanmah bana yohdurNe kim dirsen uyaram çekinmah bana yohdur
Газель 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Кыта 57آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
Рубаи 69گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد
Elm kəsbilə rütbeyi-rif’ətSətirüstü mətnElm kəsbilə rütbeyi-rif’ət
Din və millətAxır zamanlarda “millətçilik” sözləri tez-tez qəzet sütunlarında danışılmaqdadır.Amma bircə şey mənim nəzərimdə xeyli təəccüb görsənir; o da budur ki, “din” və “dinçilik” söhbətlərinə çox az-az rast gəlirik. Halbuki “millət” və “millətçilik” məsələsi “din” və “dinçilik” və dindarlığa çox yapışıqlıdır, çox əlaqədardır (ərəblər demişkən).
Âh eğer senün ile ben tana çıharam bu giceÂh eğer senün ile ben tana çıharam bu giceNe ki gündüzin yaparsam şimdi yıharam bu gice
Отдельное стихотворение 178رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است
Кыта 64کسی که از پس احمد روا بود مرسلبزرگوار امیر امام خاقانی است
Рубаи 74زلف تو ز بالای تو مهجور نشدجز در پی قامت تو، ای حور، نشد
Sevərəm ol nigari-simbəriSevərəm ol nigari-simbəriKi, cəfapişəvü sitəmgərdir.
Sapın ucu. QisasHa iki gündən bir qəzetlərdə oxuyuruq ki, filan bakılı vurdu filan bakılını öldürdü. Əgər belə olsa, az bir vaxtda Bakıda dəxi bir nəfər də bakılı qalmaz.Mən bu məsələni ondan ötrü ortalığa qoymuram ki, bakılıların o dünyaya getmələrinə çox darıxıram; yox, mənim məqsədim oxucularımın nəzərinə bunu yetirməkdir ki, burada bu qədər qan tökülməyə bais müsəlman qardaşların bir-birindən “qisas” almağıdır və bu da, necə ki məlumdur, islam dininin təqazalarından biridir.
Serv ola mı boyunuza ohşaşaServ ola mı boyunuza ohşaşaKaşun ola mı yüreğe oh şaşa
Газель 182جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا
Кыта 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Рубаи 83از مشک سیه سه خال کت بر سمنندنزدیک به چشم تو و دور از دهنند
Min ikən qədrü qiymətin bir olurMin ikən qədrü qiymətin bir olur,Müztərib olsa qəlbin, ey arif!