Hicran
Yenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdur,Gülüm yoxdur, bu dünyada ayım yoxdur, ilim yoxdur.
Vətəndən-vətənəArazınbu tayı Vətənim,
Birlik istəyirəmBir gülşən istəyirəm,Çiçəkləri təzə, tər-
NeyləsinCanımı odlara yandırmadasan,Bir deməzsən yaxılar, candır bu!
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Sən getdinSən mənim yazıma birinci yağış,Sən mənim qışıma sonuncu qardın.
Mən elə sandım ki...Bir səhər, qocalıq döydü qapını,Əlində əsası, gözündə eynək.
Yadıma Xəzər düşürNə zaman ki, saçımı darayıram, hörürəmYadıma Xəzər düşür, yadıma sən düşürsən.
Sən, ey sariban...Vətən torpağında lalə dərənlər,Sanın lalə üstdə qara xal məni.
Ana yadigarıAnamıza ana deyən oğula*Sükutun sehirli pıçıltıları
HicranTutuldum bir qərib eşqə,Nə gördüm cövrdən başqa,
Göndərin məni...Daha ayrılığa dözə bilmirəm,Vətəndən əlimi üzə bilmirəm,
Hicran ağla dedi, vüsal gül dediDənizsahilində dayanmışam tək,Ani tənhalıqdan sıxıldı ürək.
CavanlığımSəni mənə vüsal verdi,Hicran adlı, cavanlığım.
BilərHəsrət ağrısını, vüsal qəminiAyrılıq oduna yananlar bilər.
Amandır toxunma qəlbimə qafilAmandır toxunma qəlbimə qafil,Yandırıb sinəmi söz asta-asta.
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
Məhəbbətlə qayıt gəlSən gedəli neçə vaxtdır,Saysam əgər
Yaman yerdə...Yaman yerdə qoyub getdin,Qaldım yaxıla-yaxıla.
Ayrılıq əlindən sözlüyəm yenəAyrılıq əlindən sözlüyəm yenə,Könlüm haray eylər, ay ellər, ellər.
Kədərli, sevincli illərƏsrin yarısını yaşamışam,necəliyini siz deyin, dostlar.
Görüş günüMədinə Gülgünə*Bəlkə röyada idi...
Gözümdə qaldınSəhərdin – ömrümə günəş doğuldu,Vüsaldın –
Qatardan ayrılmış durnaQərib bir durnayam, ay dost, qatardan ayrı düşdüm mən,Qəfil güllə cüda saldı məni ulduzlu göylərdən.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.