Qəzəl 219

ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوش‌نما در بر کبر و ناز تو

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 222

دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 224

ای نه فلک از بحر عطای تو حبابیوی هشت بهشت از چمن لطف تو بابی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 235

یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 238

گرت هواست که در دیده‌ای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 251

گل رنگ و رو ببازد گر در چمن درآییگوش از صدف کند در چون در سخن درآیی

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 10

مجذوب شناخت کار هر بیهده نیستمستی چه شناسد آن که در میکده نیست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 23

آن گل مگر از پرده برون می‌آیدکز رنگ بهار بوی خون می‌آید

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 47

بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 52

می‌گفت به سرو در چمن فاخته‌ایهر چند به ما سایه نینداخته‌ای

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 68

بلبل چو تو راز دوری گل الم استخاموش اگر دمی نشینی ستم است

Məczub TəbriziRübai1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.