Məczub Təbrizi: Təbiət və bahar
بشنو این نکته که محکوم تو باشد همه چیزپیش او خوار شو و در همه جا باش عزیز
Qəzəl 110به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
Qəzəl 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Qəzəl 121ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیضبینشئه شراب نبخشد بهار فیض
Qəzəl 123بر گرد لالهزار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط
Qəzəl 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Qəzəl 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Qəzəl 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Qəzəl 147به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم
Qəzəl 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Qəzəl 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Qəzəl 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Qəzəl 172از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
Qəzəl 177به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتمکه زین دریای توفانخیز شاید بر کنار افتم
Qəzəl 182هر کجا مستان به آن سرو روان برخوردهایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخوردهایم
Qəzəl 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Qəzəl 189آن شب که با خیال لبت غنچه خفتهامصبح از نسیم زلف تو گل گل شکفتهام
Qəzəl 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Qəzəl 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Qəzəl 204خوشا در جستجویت از پی رنگ قبا گشتنتو را از دور غافل دیدن و بیدست و پا گشتن
Qəzəl 207چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
Qəzəl 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Qəzəl 209ای روشن از خاک درت چشم جهانبین همهمهر تو چون شیر و شکر با جان شیرین همه
Qəzəl 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.