Qəzəl 1316

حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیستیوسف بی جرم را از چاه و زندان چاره نیست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1317

غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1318

سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیستزینت آزادمردان غیر روی تازه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1321

سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیستشمع را در بزم دلسوزی به از پروانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1322

غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1323

عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیستگنج را بر دل غبار از صحبت ویرانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1327

تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشتپیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1329

کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1330

یاد ایامی که دریای مروت جوش داشتهر صدف یک دامن گوهر، طراز گوش داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1331

از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشتاز غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1335

پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشتنور بینش با هزاران دیده اختر نداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1337

طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشتدست در مهد لحد از مهره گل برنداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1339

یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشتموجه مطلق عنان ما غم ساحل نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1342

تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشترعشه باد خزان، دستی بر این گلشن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1345

دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1346

هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشتهر که دست افشاند بر جان، پای در منزل گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1347

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1348

همت مردانه ما از می حمرا گذشتکشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1349

می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1351

از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1355

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1356

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.