Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شودخاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود
Qəzəl 2705از گلستانی که بلبل روی گردان می شودشبنم رخسار گل اشک یتیمان می شود
Qəzəl 2708زودتر دل جمع گردد چون پریشان می شودچون شود سی پاره قرآن ختم آسان می شود
Qəzəl 2709گر ز ریحان خواب بیدردان به سامان می شودخواب من آشفته زان خط چو ریحان می شود؟
Qəzəl 271شیوه های چشم او را در نظر داریم مامو به مو زان جنبش مژگان خبر داریم ما
Qəzəl 2710عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود
Qəzəl 2711کار ما از ساغر پرمی به سامان می شودمجلس ما از گل ابری گلستان می شود
Qəzəl 2712در زمستان باغ اگر از برگ عریان می شودبرگ عیش خلق افزون در زمستان می شود
Qəzəl 2713دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شودچون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود
Qəzəl 2714روح چون تنپرور افتد عاقبت تن میشودآب در آهن چو لنگر کرد آهن میشود
Qəzəl 2716در چراغ دیدهٔ من آب روغن میشودبخت چون باشد چراغ از آب روشن میشود
Qəzəl 272از حیات بی وفا یاری طمع داریم مادر نشیب از سیل خودداری طمع داریم ما
Qəzəl 2725بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شوداین کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود
Qəzəl 2727یک دل روشن نگهبان جهانی میشودعصمت یوسف حصار کاروانی میشود
Qəzəl 273Gül üzün nəqş elədim sinədə yarın pünhan,San, cəhənnəmdə bu gün cənnət özü oldu əyan.
Qəzəl 2730زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشودبر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود
Qəzəl 2733جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهدهر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهد
Qəzəl 2734کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد
Qəzəl 2735دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد
Qəzəl 2737غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل میدهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل میدهد
Qəzəl 2738شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد
Qəzəl 2739گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد
Qəzəl 2740عارفان را نکهت سیب ذقن جان میدهدطفل مشرب جان برای نارپستان میدهد
Qəzəl 2742چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.