Qəzəl 2566

تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کندزهر غیرت مرگ را در کام شیرین می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2567

Qəlbimin səbrini aldı o günəş üzlü nigar,Gülü gün altda qoyanda ətri qalmaz, tez uçar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2568

شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟برق در ابر بهاران تیغ‌بازی می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2571

دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کندسنگ کم در پله میزان گرانی می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2574

از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2575

سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2580

محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلندروزها کوتاه گردد چون شود شبها بلند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2582

برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلندپیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2585

نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟کی شود این شعله جانسوز از هر دل بلند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2589

با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 259

Kim ki, varlandı, silindi xatirindən namımız,Dövlətin artdı, unut dostu, budur əyyamımız.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2593

کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟هم مگر نور اقتباس از روی زیبایش کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2595

Hanı məcnunluq, mənə dünyanı meydan eləyə,Oynayam bir körpətək, el səngibaran eləyə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2599

سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2604

Sən əgər dinməyəsən, mey dolu sağər verilər,Bil ki, cənnət bağı da sonra sərasər verilər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2608

منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2610

بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2614

ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2615

از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2623

دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2624

شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2625

تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2629

پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.