Təbiət və bahar
غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل میدهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل میدهد
Qəzəl 2738شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد
Qəzəl 2739گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد
Qəzəl 2740عارفان را نکهت سیب ذقن جان میدهدطفل مشرب جان برای نارپستان میدهد
Qəzəl 2742چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
Qəzəl 2745خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید
Qəzəl 2746برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید
Qəzəl 2748ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید
Qəzəl 2750دل به دارالامن حیرت نه به آسانی رسیدداد جان این صید بسمل تابه حیرانی رسید
Qəzəl 2752وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیددر سواد اعظم چشم غزالان واکشید
Qəzəl 2753مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید
Qəzəl 2754پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید
Qəzəl 2756در سر پل باده چون سیلاب می باید کشیدمی به کشتی در کنار آب می باید کشید
Qəzəl 2757خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید
Qəzəl 2758می به روی لاله رنگ یار می باید کشیدباده گلرنگ در گلزار می باید کشید
Qəzəl 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
Qəzəl 2761جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید
Qəzəl 2762جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ میباید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ میباید کشید
Qəzəl 2764چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید
Qəzəl 2768هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید
Qəzəl 2770با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید
Qəzəl 2771روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاهدر شب تاریک باید باده روشن کشید
Qəzəl 2782چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟گاه گاهی مصرعی هم می توان از ما شنید
Qəzəl 2783وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.