Təbiət və bahar
از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود
Qəzəl 2623دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود
Qəzəl 2624شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود
Qəzəl 2625تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود
Qəzəl 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Qəzəl 2630شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود
Qəzəl 2631Saldı öz kölgəsini üstümə ol sərvi-rəvan,Elə bil çiynimə gül yarpağı qondu bu zaman.
Qəzəl 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Qəzəl 2634روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود
Qəzəl 2636Nə qədər dilbərimin zülfü pərişan olsun?Nə qədər sinəm evi arzuma zindan olsun?
Qəzəl 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Qəzəl 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود
Qəzəl 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Qəzəl 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Qəzəl 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Qəzəl 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Qəzəl 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Qəzəl 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود
Qəzəl 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شودتیر کج چون از کمان بیرون رود رسوا شود
Qəzəl 2658دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شودچون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود
Qəzəl 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شودقوت بازوی هرکس از کمان پیدا شود
Qəzəl 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Qəzəl 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شودآبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود
Qəzəl 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شودبرگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.