Təbiət və bahar
دل ز پیکان در تن من بیضه فولاد شداین خراب آباد آخر آهنین بنیاد شد
Qəzəl 2415تا تو رفتی عالم روشن به چشمم تار شدباده بی غش به جامم شربت بیمار شد
Qəzəl 2416بر من از روشندلی وضع جهان هموار شدخار در پیراهن آتش گل بی خار شد
Qəzəl 2417از ملامت عاقبت مجنون بیابان گیر شداز زبان خلق پنهان در دهان شیر شد
Qəzəl 2418جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد
Qəzəl 2419حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شدرفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد
Qəzəl 2421از خط شبرنگ حسن یار عالمسوز شددر ته خاکستر این اخگر جهان افروز شد
Qəzəl 2425جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟
Qəzəl 2426تا به خط از زلف کار دل فتاد آسوده شدراهرو آسوده گردد راه چون پیموده شد
Qəzəl 2430از وصال یار داغ حسرت من تازه شدهمچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد
Qəzəl 2436از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد
Qəzəl 2438هرگز از شاخ گلی آغوش من رنگین نشداز لب یاقوتیی دندان من خونین نشد
Qəzəl 2439عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشد
Qəzəl 2441نقطه خال لبت خط بر سویدا میکشددر گوشت حلقه در گوش ثریا میکشد
Qəzəl 2445زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Qəzəl 2447Sürünər torpaq ilə, zülfü yerə şanə çəkər,Açar hərdən yaxasın, gərdənini yanə çəkər.
Qəzəl 2448کی سر از تیغ شهادت جان روشن می کشد؟شمع در راه نسیم صبح گردن می کشد
Qəzəl 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما
Qəzəl 2450گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد
Qəzəl 2453آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد
Qəzəl 2454حسرت از منقار خونآلود بلبل میچکدپاکدامانی چون شبنم از رخ گل میچکد
Qəzəl 2455نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد
Qəzəl 2456از سر خاک شهیدان سبزه گلگون میدمدچون نباشد لالهگون تیغی که از خون میدمد؟
Qəzəl 2457شمع روشن شد چو اشک از دیده بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا فشاند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.