Təbiət və bahar
غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد
Qəzəl 2324رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد
Qəzəl 2325از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد
Qəzəl 2327هرکه با خود درد و داغ دلسِتان را میبردبیتکلف حاصل کون و مکان را میبرد
Qəzəl 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد
Qəzəl 233هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه رانیست صدر و آستانی خانه آیینه را
Qəzəl 2331از فسون عالم اسباب خوابم میبردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم میبرد
Qəzəl 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد
Qəzəl 2333چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می بردنبض من از برق دست از بیقراری می برد
Qəzəl 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد
Qəzəl 2335از شکست من دم تیغ تغافل میپردرنگ سیلاب از ثبات پای این پل میپرد
Qəzəl 2336چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرددر پی آزار زخم چشم سوزن می پرد
Qəzəl 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!
Qəzəl 2338بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرداز بساط خار با دامان پر گل بگذرد
Qəzəl 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟
Qəzəl 2341سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرداز غبار هستی من دامن افشان بگذرد
Qəzəl 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Qəzəl 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Qəzəl 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد
Qəzəl 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
Qəzəl 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Qəzəl 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کردبی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد
Qəzəl 236Surətin sanki səməndər eləyər ayinəni,Gülüşün sinəsi gövhər eləyər ayinəni.
Qəzəl 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.