Təbiət və bahar
بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست
Qəzəl 2155کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست
Qəzəl 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟
Qəzəl 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است
Qəzəl 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است
Qəzəl 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است
Qəzəl 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است
Qəzəl 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بستیوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست
Qəzəl 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هستپوچ است زمینی که در او زلزله ای هست
Qəzəl 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست
Qəzəl 218هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه رامیدهد ترجیح بر کان بدخشان شیشه را
Qəzəl 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟تقصیر چه و جرم کدام است و خطا چیست؟
Qəzəl 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟
Qəzəl 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟پیراهن صبح آینه دان بدن کیست؟
Qəzəl 219دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را
Qəzəl 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
Qəzəl 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت
Qəzəl 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Qəzəl 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت
Qəzəl 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت
Qəzəl 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت
Qəzəl 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله رادل چو نی سوراخ گردد دیدهبان ناله را
Qəzəl 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت
Qəzəl 2203چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.