Təbiət və bahar
شانه چون بر زلف خود آن عنبرینمو میزنددر بیابان داغهای لاله را بو میزند
Qəzəl 2512هر که بال و پر چو سرو از همت والا کندسیر با استادگی در عالم بالا کند
Qəzəl 2514پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کندشور غیرت زندگی را تلخ بر دریا کند
Qəzəl 2515آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند
Qəzəl 2516هر که چین منع از ابروی دربان وا کنداز دم عقرب گره را هم به دندان وا کند
Qəzəl 2517Zülfünün ətriylə şanə sərbəsər ənbər olar,Gözlərində sürmələr dil-dil ötən dilbər olar.
Qəzəl 2520چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کنددانه را سازد سپند و دام را مجمر کند
Qəzəl 2521جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند
Qəzəl 2524خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند
Qəzəl 253پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما
Qəzəl 2539هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کندخانه اش سازست چون جان خانه پردازی کند
Qəzəl 2540Xalının dövründə zülfün çün nigahbanlıq edər,Tora düşmüş nə qədər qəlbi o viranlıq edər.
Qəzəl 2542جذبه عاشق اثر در سنگ خارا میکندکوهکن معشوق خود از سنگ پیدا میکند
Qəzəl 2543سیل اشکم گوهر راز آشکارا میکندآنچه پنهان کردهام سیما هویدا میکند
Qəzəl 2544هرکه آن لبهای میگون را تماشا میکندچشم میپوشد ز حیرانی دهن وا میکند
Qəzəl 2545عشق جا در سینه های تنگ پیدا می کندجای خود را این شرر در سنگ پیدا می کند
Qəzəl 2546دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کندشست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کند
Qəzəl 2547سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کند
Qəzəl 2549مست ناز من ز ساغر تا لبی تر میکنداز لب میگون دو چندان می به ساغر میکند
Qəzəl 2551سیرچشمی تنگدستان را توانگر میکندموم را این بحر گوهرخیز عنبر میکند
Qəzəl 2552محو جانان خویش را جانان تصور می کندقطره خود را بحر بی پایان تصور می کند
Qəzəl 2556خصم غالب را زبون صبر و تحمل میکنداز تواضع سیل را مغلوب خود پل میکند
Qəzəl 2557گر جلا آیینههای تیره را نم میکندعاشقان را هم می گلرنگ خرم میکند
Qəzəl 2558فکر جمعیت عبث دل را پریشان میکندآن که سر داده است ما را فکر سامان میکند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.