Qəzəl 2507

شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زنددر بیابان داغ‌های لاله را بو می‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2512

هر که بال و پر چو سرو از همت والا کندسیر با استادگی در عالم بالا کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2514

پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کندشور غیرت زندگی را تلخ بر دریا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2515

آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2516

هر که چین منع از ابروی دربان وا کنداز دم عقرب گره را هم به دندان وا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2517

Zülfünün ətriylə şanə sərbəsər ənbər olar,Gözlərində sürmələr dil-dil ötən dilbər olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2520

چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کنددانه را سازد سپند و دام را مجمر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2521

جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2524

خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 253

پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2539

هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کندخانه اش سازست چون جان خانه پردازی کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2540

Xalının dövründə zülfün çün nigahbanlıq edər,Tora düşmüş nə qədər qəlbi o viranlıq edər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2542

جذبه عاشق اثر در سنگ خارا می‌کندکوهکن معشوق خود از سنگ پیدا می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2543

سیل اشکم گوهر راز آشکارا می‌کندآنچه پنهان کرده‌ام سیما هویدا می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2544

هرکه آن لب‌های میگون را تماشا می‌کندچشم می‌پوشد ز حیرانی دهن وا می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2545

عشق جا در سینه های تنگ پیدا می کندجای خود را این شرر در سنگ پیدا می کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2546

دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کندشست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2547

سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2549

مست ناز من ز ساغر تا لبی تر می‌کنداز لب میگون دو چندان می به ساغر می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2551

سیرچشمی تنگدستان را توانگر می‌کندموم را این بحر گوهرخیز عنبر می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2552

محو جانان خویش را جانان تصور می کندقطره خود را بحر بی پایان تصور می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2556

خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کنداز تواضع سیل را مغلوب خود پل می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2557

گر جلا آیینه‌های تیره را نم می‌کندعاشقان را هم می گلرنگ خرم می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2558

فکر جمعیت عبث دل را پریشان می‌کندآن که سر داده است ما را فکر سامان می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.