Təbiət və bahar
خون بر آن سینه که فرسوده غمهای تو نیستکه بر آن سر که سراسیمه سودای تو نیست
Qəsidə 26ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
Qəsidə 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Qəsidə 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qəsidə 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qəsidə 42Nə dözürəm hicrana, nə qovuşur mənə yar,Diləyim başa gəlsə, mənim nə kədərim var?
Qəsidə 46دوش که شد ماه نهان در غبارآن مه نو روی نمود آشکار
Qəsidə 50پرده مستان نواخت زخمه باد سحرباده ده ای عشق تو همچو سحر پرده در
Qəsidə 51Yar, gözlərin qanımı içsə də, deyirəm mən:Yarəb, sən özün saxla o gözlərin nəzərdən.
Qəsidə 68خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمانتافت چو نیم آینه جرم مه از قیروان
Qəsidə 71رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشانشمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان
Qəsidə 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Qəzəl 4بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست
Qəzəl 5Gözəlliyin bağı, arxından, ey gözəl, sulanar!Günəşlə Ay işığı nur saçan üzündən alar.
Qəzəl 8بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
Qəzəl 15کس درین دوران وفاداری نیافتیاریی بی زحمت از یاری نیافت
Qəzəl 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Qəzəl 23Dünya bəzənib, yenə bahardır,Aləm elə bil ki şux nigardır!
Qəzəl 29با سر زلف تو مرا کار به جایی نرسددرد مرا گر تو تویی از تو دوایی نرسد
Qəzəl 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Qəzəl 34O hüsn ki, səndə var, əldən ixtiyarı alar,Könül alındı, ürək candakı qərarı alar.
Qəzəl 37بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
Qəzəl 39Lalə bir şuxluqla ki, saldı cahana şurü şər,Pərdədən çıxdı zühura xatiri pəjmürdələr.
Qəzəl 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.