Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در شرح آن جمال بیانها ز حد گذشتدر حسن یار حیرت جانها ز حد گذشت
Qəzəl 215اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی
Fəraqun odu yandırdı bəlapərvərd canimniFəraqun odu yandırdı bəlapərvərd canimni,Gözüm seylabi yıxdırdı pozulğan xanümanimni.
Ey könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəsEy könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəs,Məxfi qalsın söz, nihani canə eylərsən həvəs.
Güli-tərdən gülicək, arizinə ma tökülürGüli-tərdən gülicək, arizinə ma’ tökülür,Bağa gir, gör ki, necə laleyi-həmra tökülür.
Qəzəl 152هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او
Qəzəl 1634Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.
Qəzəl 34Asiman, sinəni ahım gecələr aldı nişan,Deyil ulduzlar, o sinəndəkilərdir peykan.
Güle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileGüle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileKıla könlegini şol lahza kabâçe yüz göz ile
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 6روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را
Ey pəriləb, demə həq bir parə can vermiş sanaEy pəriləb, demə həq bir parə can vermiş sana,Çeşmeyi-heyvan deyib, şəkli-dəhan vermiş sana.
Zülfüvə zülməti-dövran dedilər, gerçək imişZülfüvə zülməti-dövran dedilər, gerçək imiş,Ləbüvə çeşmeyi-heyvan dedilər, gerçək imiş.
Könlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşamKönlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşam,Olmuşam şol maha qurban, yüz dilü can bulmuşam.
Qəzəl 184تو ز مائی ولی ما را ندانیز دریایی ولی دریا ندانی
Qəzəl 1716Yarımın sinəsi ağdır təzə qardan, görünür,Hər işin axırı əvvəlcə qərardan görünür.
Qəzəl 46Tərki-dünyalıq nədir, təqva nədir? – biz bilmərik,Eşqdən başqa nə var əfsanədir, – biz bilmərik.
Şehâ gözün gibi dîde nedîdeŞehâ gözün gibi dîde nedîdeNedîde kanda olısar çü dîde
Qəzəl 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرجبرخوان به پیش صابران کالصبر مفتاح الفرج
Qəzəl 11چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت میچکد آب حیات
Düşmüşəm bir şalə sənsiz natəvanü zar olubDüşmüşəm bir şalə sənsiz natəvanü zar olubKim, əcəl yanımdan ayrılmaz mana qəmxar olub.
Can tazələnir ləli-dürəfşanını görcəkCan tazələnir ləli-dürəfşanını görcək,Dil xürrəm olur sərvi-xuramanını görcək.
Ləlin meyi-ələst idi cam olmadan hənuzLəlin meyi-ələst idi cam olmadan hənuz,Xas idi söhbətim dəxi amm olmadan hənuz.
Qəzəl 189ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی
Qəzəl 1727Hansı qəlbdə yandısa, bil ki, çıraqban etdi söz,Söz qanan insanları gülşəndə mehman etdi söz.
Qəzəl 48Eşqdə məzmun olub xətti-rüxi-canan mənə,Böylə yazmış taleyimdə saneyi-dövran mənə.
Ömürüm geçdi zâr senden ırahÖmürüm geçdi zâr senden ırahTenüm oldı nizâr senden ırah
Qəzəl 226سفر گزیدم ازین آستان کون و فسادبر آسمان معالی، سفر مبارک باد!
Qəzəl 14سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست
Məlalət yelindən zülfin pərişan bolmasun yarəbMəlalət yelindən zülfin pərişan bolmasun yarəb,Nihali qamətün, ey sərv, lərzan bolmasun yarəb.