Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Cəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədin,Məndən ey gül, ol cəmalüllahı pinhan eylədin.
Sərvin qatında sidrəvü Tuba rəvan olurSərvin qatında sidrəvü Tuba rəvan olur,Lə’lin şərabi-kövsərin içən rəvan olur.
Qəzəl 1716Yarımın sinəsi ağdır təzə qardan, görünür,Hər işin axırı əvvəlcə qərardan görünür.
Qəzəl 61Var canda arizusu vüsali-Məhəmmədin,Gözlərdə intizari cəmali-Məhəmmədin.
Nesîm irdi yine bize sabâdanNesîm irdi yine bize sabâdanKi uryân itdi destâr u kabâdan
Qəzəl 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد
Qəzəl 157نیاید در قلم یارا حدیث آرزومنداناگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان
Xurşidi-tabanın əgər hüsnü cəmalı çoxdururXurşidi-tabanın əgər hüsnü cəmalı çoxdurur,Sən ğönçeyi-xəndaninin ğönçü dəlali çoxdurur.
İstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsunİstərsən əgər, ey dili-şeyda, fərəh olsun,İç dilbər ilə sağəri-səhba, fərəh olsun.
Qəzəl 1727Hansı qəlbdə yandısa, bil ki, çıraqban etdi söz,Söz qanan insanları gülşəndə mehman etdi söz.
Qəzəl 67Məcnunla mənim dərdimin əfsanəsi birdir,Söz ayrısa da, aşiqi-divanəsi birdir.
Gönülde selâmı eksük olmazGönülde selâmı eksük olmazLa'linde müdâmı eksük olmaz
Qəzəl 286آن یار چو ناگاه ببازار برآمداز هر طرفی مشرق انوار بر آمد
Qəzəl 163در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن
Məni divanə qıldı ol pəri, əhli vəfa bolmazMəni divanə qıldı ol pəri, əhli vəfa bolmaz,Bolub mən əqldin biganəvü ol aşina bolmaz.
Mənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mənMənəm ki, yüz qəmü yüz dərdə mübtəlayəm mən,Məhəbbətində sənin talibi-bəlayəm mən.
Qəzəl 1735Eşq hər bir gözələ daireyi-əfsundur,Leylinin bəxti qara oldu, səbəb Məcnundur.
Qəzəl 68Həmişə feyzi-bəqadır bu zövqi-cam mənə,Qalan bu ömrüm olur nəşeyi-müdam mənə.
Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hayIşkun ayağın tolu çekelüm yine hey hayYürekde niçe şerh idelüm gamzeni eyvây
Qəzəl 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
Qəzəl 165عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن
Sənsiz ol bixanuman kim, var idim, varəm hənuzSənsiz ol bixanuman kim, var idim, varəm hənuz,Eylə rüsvayi-cahan kim, var idim, varəm hənuz.
Şəm kim, rovşən olub yanmağa pərvanə üçünŞəm kim, rovşən olub yanmağa pərvanə üçün,Yanmağından dəxi pərvanəyə pərva nə üçün?
Qəzəl 1812Qəzəbdən özgə, dünyada nə meyl etsən, halal olmaz,Təhəmmül etməyən kəsdə, məsəldir ki, kamal olmaz.
Qəzəl 70Məhi-dəllakim olub ayineyi-əhli-nəzər,Seyd edir ayinə tək hər kəs ona baxsa əgər.
Göğe irürdi duhânı gönülüm cûşdan uşGöğe irürdi duhânı gönülüm cûşdan uşİrdi sevdâ başa gîsû-yi siyeh-pûşdan uş
Qəzəl 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
Qəzəl 168ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من
Gözlərin sevdasidə gəldi mana bimarlıqGözlərin sevdasidə gəldi mana bimarlıq;Bir gəlüb sormazsan, axır beləm olur yarlıq?!
Xət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçünXət gəlib müshəfi-rüxsarına mənası üçün,Ayeyi-Nurə düşüb şərh təcəllası üçün.