Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Pərtövi-hüsni-cəmalın aləmi pürnur edər,Əhsəni-vəchi-xəyalın adəmi məsrur edər.
Şövqim gətürdi cilvəyə ol sərvqamətiŞövqim gətürdi cilvəyə ol sərvqaməti,Münkir imiş, ey həkim, gör imdi qiyaməti.
Öyrəşib bu qürbətə, oldum vətəndən bixəbərÖyrəşib bu qürbətə, oldum vətəndən bixəbər,Qəmlərə düşmüş könüldən getdi ümmidi-səhər.
Qəzəl 273Gül üzün nəqş elədim sinədə yarın pünhan,San, cəhənnəmdə bu gün cənnət özü oldu əyan.
Qəzəl 22Od yanaqlı yardan ayrı saldı çün dövran məni,Bir qığılcım tək, yəqin bil, məhv edər hicran məni.
Nigârâ dil odundan oldı nâşîNigârâ dil odundan oldı nâşîTaparuz şimdi ışk-ı dil-tirâşı
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Qıymışam canan yolunda ömrü malü canə həmQıymışam canan yolunda ömrü malü canə həm,Nə mana mə’lurəliq hacət, nə xod viranə həm.
Qəzəl 116این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش
Bu gecə bir məh ilə ovci-Sürəyyadə idimBu gecə bir məh ilə ovci-Sürəyyadə idim,Vəsli-meracı ilə ərşi-müəlladə idim.
Mərhəba, ey bəhri-zatın gövhəti-yekdanəsiMərhəba, ey bəhri-zatın gövhəri-yekdanəsi,Şəm’i-vəhdətdir cəmalın, kün-fəkan pərvanəsi.
Qəzəl 46نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت
Qəzəl 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Bilmən ki, yar cövrü cəfa kimdən öyrənir?Bilmən ki, yar cövrü cəfa kimdən öyrənir?Eşqində bunca dərdü bəla kimdən öyrənir?
Qəzəl 51مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند
Ey afitabi-dövlət, vey kövkəbi-hidayətEy afitabi-dövlət, vey kövkəbi-hidayət,Ey mətləyi-təcəlla, vey nuri-bibidayət.
Qəmi-fəraqın ilə dərdnak olub gedərinQəmi-fəraqın ilə dərdnak olub gedərin,Nə dərdnak ki, qəmdin həlak olub gedərin.
Aman ki, ol zalim canan ğarəti-can edib getdiAman ki, ol zalim canan ğarəti-can edib getdi,Bu sinəmi bir şuridə qələ, zindan edib getdi.
Qəzəl 443Qocalıq vaxtı yerə qoyma sən o mey camını,Qaytarır köhnə şərab gəncliyinin ilhamını.
Qəzəl 23Gülüm, hər ləhzə dilindən tutar azar məni,Sancar ol bərgi-gülündən yetişən xar məni.
Gitmişem ben öz özümden aparun yâra beniGitmişem ben öz özümden aparun yâra beniYüzi gitmez bu gözümden aparun yâra beni
Qəzəl 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم!
Dəli könlümə nə tədbir qılsamDəli könlümə nə tədbir qılsam,Məgər saçın ana zəncir qılsam.
Qəzəl 135پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم
Gördüm ki, gəlir təngə nigarım, səfər etdimGördüm ki, gəlir təngə nigarım, səfər etdim,Sevdalərə saldım başımı, tərki-sər etdim.
Nuri-təcəlli şö'ləsi düşdü əzəldən alınaNuri-təcəlli şö’ləsi düşdü əzəldən alına,Gözlərimin bu rəng ilə yaşı boyandı alına.
Qəzəl 52این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است
Qəzəl 111به سرم فتاده شوری که ز خود خبر ندارمبرو از سر من ای سر که هوای سر ندارم
Daneyi-xalin görəndə mürği-dil pərvaz edərDaneyi-xalin görəndə mürği-dil pərvaz edər,Qeyb ikən ol dəmdə əsrari-məani baz edər.
Qəzəl 67شب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیزبیا که طعنه به شیراز میزند تبریز