Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Ol ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedibOl ahu gözlü, deyirlər, bu gün şikarə gedib,Alıbdı səbrü qərarimi aşikarə, gedib.
Dinin günəşi, dünyada imanım əfəndiDinin günəşi, dünyada imanım əfəndi,Alimlər ümidi, məhi-tabanım əfəndi.
Qəzəl 116اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام
Qəzəl 32ما را به در میکده دادند اقامتای زهد ریایی بروی رو به سلامت
Munca cövr etdin mənə, namehribanlıqdan nə sud?Munca cövr etdin mənə, namehribanlıqdan nə sud?Öldürəndən sonra, ey can, mehribanlıqdan nə sud?
Qəzəl 95مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم
Bir səhər piri-muğani çün ziyarət eylədimBir səhər piri-muğani çün ziyarət eylədim,Ayağında baş qodum, çox-çox ibadət eylədim.
İstərəm həmdəm olum bir neçə Məcnunlar iləİstərəm həmdəm olum bir neçə Məcnunlar ilə,Yəni aşiqlər ilə, didəsi pürxunlar ilə.
Qəzəl 1289Şişəni su ilə doldur, gər şərabın yoxdusa,Qayığı çəkmə sudan, bir iztirabın yoxdusa.
Qəzəl 218Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanəKi, şölə meyl elər yüksəklərə, bax nari-suzanə.
Vardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd umaVardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd umaDermân yine hem oldur gönüldeki derdüme
Qəzəl 39ای از جمال روی تو تابنده آفتابوز آفتاب روی تو خورشید در حجاب
Könül ta kim, nəzər qıldı o şol əndam çün siməKönül ta kim, nəzər qıldı o şol əndam çün simə,Bolub simab tək lərzan gəzər hər yan sərasimə.
Qəzəl 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Bu naməni ki, yari-dilaram göndəribBu naməni ki, yari-dilaram göndərib,Canə sürur, könlümə aram göndərib.
Düşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünəDüşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünə,Şol rəsm ilə mişkin bənin gülbərgi-xəndan üstünə.
Qəzəl 124گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Qəzəl 33بهای قند چه داند که در جهان چند استکسی که همدم آن پسته شکر خند است
Ol pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş dururOl pəripeykər ki, çeşmimdən nihan olmuş durur,Baqi ömrüm olsun, ol cismimdə can olmuş durur.
Qəzəl 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Görəldən zülfi-ənbərbarın, ey dustGörəldən zülfi-ənbərbarın, ey dust,Pərişandır bu diləfgarın, ey dust.
Qəzəl 1377وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفتدر بهاران می توان داد دل از صهبا گرفت
Qəzəl 222Yarpağın tutdu bərabər gül o məh tələt ilə,Başına çırpdı o yarpağı səba hiddət ilə.
Yâ rab irür şol güne yâra irişemYâ rab irür şol güne yâra irişemFurkatınun denizini yara irişem
Qəzəl 54دلم رابرد عشقت، «فات مافات »کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات
Könül kim, yar tiğindən bolub bir guşəsi parəKönül kim, yar tiğindən bolub bir guşəsi parə,Kəsilməz yardan yana gedər yalvarə-yalvarə.
Qəzəl 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Eylədi vəsf könül arizi-cananı qələtEylədi vəsf könül arizi-cananı qələt,Oxudu tifl bu məktəbdə “Gülüstan”ı qələt.
Ey üzü gül, ləbləri mərcanımızEy üzü gül, ləbləri mərcanımız!Ey gözü nərgis, şəhi-məstanımız!