Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yurda arxalanıb, ulusa uydum,Çocuqluq çağım keçmiş olunca.
Qitə 102آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن
Rübai 56Dedim kömək allam mən İsfahanda,İnsaf mədəninin ləli var onda.
SaxlarsanFikrət Qocaya*Gözəl şeirlərini öz adında saxlarsan,
Sail və həkimBir həkimdən sual etdilər ki, sənin qardaşın nə haldadır?Dedi ki, vəfat elədi.
Rübailər, 14Eşqinlə bu dünya mənə bir cənnətdir,Qəm şahmatım ancaq üzünə həsrətdir.
Qəzəl 82عمری اگر چه از من بیدل رمید یارشکر خدا که بر سرم آخر رسید یار
Dad çəkməkdənƏ.Müznib əfəndiyə nəzirə*Tükəndi ömrümüz millət yolunda dad çəkməkdən,
Qəzəl 115نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگشکه چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش
Xosrov və Şirin, fəsil 16Başına gələn bu qəzanı görcəkXosrov düşüncəyə, fikrə daldı tək.
Digər şeir 18هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر استکار رندان دگر و شیوۀ خوبان دگر است
Ax!..Necə kef çəkməli əyyam idiAx!.. necə kef çəkməli əyyam idi,Onda ki, övladi-vətən xam idi!
Nobel mükafatıNobel mükafatı.... Yazdı qəzetlər,Ucaldı bu adla kiminsə adı.
Təbriz gözəlinəÇox da fikir vermə danışıqlara,Bilirəm, ürəyin mənə bağlıdır...
HeyrətBir sözün ovsununadüşdü başqa söz deyən.
YaşayırDoğan günəş, yağan qarBu ilk bahar, son bahar,
Yoxsa...Yoluna baxıram mən dönə-dönə,Hər kölgə bir vüsal vəd edir mənə.
Fəsli bahar gəldi, könül, künci-bağ tutFəsli bahar gəldi, könül, künci-bağ tut,Möhnət bizi ayaqladı, bir dəm əyağ tut.
Dəf, dumbula girdiAzadlığa çıxdıq, hərə bir cür yola girdi,Quldur mala, puldar pula, muzdur çula girdi.
DolandıHəbibimdi, təbibimdi Bəsdi yar,Uydu könlüm o dildara dolandı.
Səadətnamə, 96آنکه ذات آفرین بیش و کم استاز صفت آفریدنش چه غم است
GünbəgünZalım fələk, bu nə qəsdir edirsən,Yandırdın cismimi nara günbəgün.
Ay ağa, ağaDağlar sinəsində lalə seyr edər,Səri səcdə qılar ayaq- ayağa.
HeyifBu ulu millətin qanı müqəddəs,Qılıncı müqəddəs, qanı müqəddəs
Qəzəl (başqa mənbədən) 5گنجهای بی نهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Bolmuşam divanə tərki-xanüman qılsam gərəkBolmuşam divanə tərki-xanüman qılsam gərək,Xanümandan keç ki, tərki-cismü can qılsam gərək.
Təpəl kəlimQalx ayağa, təpəl kəlim,Sahibinə tut əl, kəlim!
SoruşOd nə çəkdi,küldən soruş!
Bir əməlimTəbəssüm eyləmədi xüldzari-amalım,Cahanda qismətim olmuşmudur hümumü qümum?
Qəsidə 32دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن