Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dostu kuyindən bir gələn yox soruşaq,Görək həmdəm indi o yarə kimdi?
EtibarGöyərçinin qan qardaşı alabaxtaPəncərəmin qabağında bir budaqda
VaxtSən gələndə yanıma,istəyirsən daima
Ol kim, öldürdi məni cövrilə bidadi anunOl kim, öldürdi məni cövrilə bidadi anun,Munisə-şəbhayi-tarimdür mənim yadi anun.
Göz yaşı deyilYox, bala, bu göz yaşı deyil,Şəhərimizin damından damır.
Qoyun çobanı gəzdirirKülək əsir yavaş-yavaş, təmiz havanı gəzdirir,Sözün sədası şairi, eli-obanı gəzdirir.
Səadətnamə, 51باز اصحاب اعتزال فضولخالی از عقل و نقل و ذوق و اصول
GetdiYarsız yenə qan ağlarım dəmadəm,Kəsilibdi səbri-qararım, getdi.
GəlsinHər kəs sərdən keçib mərdü-mərdana,Baş qoysun bu yolda, meydana gəlsin!
Qəzəl 155عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو
GörünürQara qaşlım, sağın dolan,Qoynunda narın görünür.
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
KöçMay olcağın el köçür yaylaqlara,Səs-küy düşür meşələrə, dağlara.
Şikvayi-aşiqanə, yaxud əlhani-pərişan1Ey atəşi-eşqi məni hər dəmdə yaxan yar!
YalanÖmrümdə yalan demişəmya az, yarım, ya çox –
ŞeriməEy çürük ruhumda doğan nəşidə,Bən səni çox sevdim doğduğun gündə.
Şeir 13مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنیناگاه دید دانهٔ لعلی به روزنی
SəhərBaxıb sübhün gül üzünə,Durub çıxdım mil düzünə.
Məsnəvi 31گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ
Ulu dağOsmanlının cənnətiymiş Ulu dağ,Göyün yerə minnətiymiş Ulu dağ.
Qəzəl 146ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی
Habil segahıKəmanə kamana toxunan zamanTufanmı hayqırdı, selmi çağladı?
Qaçma məndən, qaçma avçı deyiləmİçmişəm bir dolu, olmuşam ayıq,Düşmüşəm dağlara, olmuşam geyik,
QiyamədəndirGah gedirəm, gah gəlirəm bu dama,Yar, mənim gəldiyim qiyamədəndir.
Vurğun dedim...Vurğun dedim, –Qafqaz dağı
Göyçay narıPayızın nəfəsi bağlara dəyəndə,Çəmənlər öz sarı donunu geyəndə,
Dünyanın yoluDünyanın bir yolu varBir başı – ölüm yolu,
RüstəməDinlə, qəlbimdə, Süleyman Rüstəm,Sənə dair kiçicik bir nəğməm,
GörəydimGərdiş hərlənəydi, çarx dolanaydı,Gedib bir də yar ovlağı görəydim.
Mənə görə…Könül, düşmə təmənnaya,Həyat boşdu mənə görə…