Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mənə bircə kəlmə can söyləsəydin,O bircə kəlmənə min can verərdim,
Qitə 76منم ز حسرت دیدار یار زار و نزارهمی بگریم چون ابر نوبهاری زار
Qitə 34تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرمدرین نهال نگر پیش از آنکه خشک شود
SevgilimSevgilim qaşların çatıb baş-başa,Hüsnünə etməyə hər gün tamaşa
OlaydıKöçəndən sonra da tək olmayaydım,Yanımdan yol keçən ellər olaydı.
Rübai 48در غربت اگرچه بخت همره نبودباری، دشمن ز حالم آگه نبود
Xosrov və Şirin, fəsil 8Güldü iqbalıma taleyin üzü,Dövlət sayəsində yüksəltdim sözü.
Rübai 35روزی که رسی به پرسش این دلریشجانی که تو دادهای کنم تحفهٔ خویش
Qəzəl 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
VERMİRƏM A!..VERMİRƏM A!..(“Mən ölüm, Molla, bizim Xankişinin qanına bax”)
Atəşkədə, fəsil 5شه به پایان باز ناورده عتاببا زبان تیر دادندش جواب
UnutUnut, dedim, unut! Gətirmə yada,Bir daha dünyada sən, ey səs, məni!
Azərbaycan – dünyam mənimAzərbaycan – qayalardabitən bir çiçək,
Əmirzadeyi-məşuq və cavan aşiqVar idi bir lətif əmirzadə,Xanımanı nəzdik Şətti-Bəğdadə.
Yanaqlar odlu laləYanaqlar odlu lalə,Saçlar qara şəlalə,
Məhəbbət qədərMən insan görmüşəm, ürəyi buzdu,nə sözə yatıbdı, nə də söhbətə.
Həmişə cavanlaraŞairlər cavan qalmağınsirrini bilir.
Aşiq oldur kim, görüb dildarını can tapşururAşiq oldur kim, görüb dildarını can tapşurur,Bütpərəst andaq ki, bütni görgəc iman tapşurur.
Nəyi var «ney»indəHər eşilən ip qutarır düyündə,Kim düyünü açdı, gedir çiyində.
Ay edər qıj-qıjYağar leysan, dağda qarı əridər,Şəlalə sədası ay edər qıj-qıj.
Səadətnamə, 120رازقی کو بود سزای سپاسجز که «ذوالقوّة متین» مشناس
Yaşıldı, yaşılAddadı zimistan, gəldi nobahar,Şamamanın tağı yaşıldı, yaşıl.
Qəzəl 154صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگوبیقینش چو بدیدی بگمان هیچ مگو
Yar alan könülQəm-qüssədən uzaq olur həmişə,Qəlbini nazənin yar alan könül.
Taleyimlə barışmağımHa gedirəm yol çətindir,Mən inadcıl, yol mətindir,
Saqi, ayağa dur, gətir badə ki, yaz vaxtıdırSaqi, ayağa dur, gətir badə ki, yaz vaxtıdır,Mürği-könül, nəvayə gəl, suzü güdaz vaxtıdır.
Livayi-zəfərin tamaşasıÇıxanda göylərə şəhbali-e’tilayi-zəfər,Qanadlanır daha balalara səmayi-zəfər.
Üç girdin arçan odunu, divar sobası və yuxuQalan bir az kül,bir də hərarəti 5 dərəcə qalxmış
Nə çoxdur dünyada qədir bilməyənNə çoxdur dünyada qədir bilməyən,Hər Leyli üzlüdə sədaqət olmaz!
Şeir 61بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست